ضمن شرح حال پدر شيخ مفلح مىنويسد : و او راست فرزندى ، كامل ، فاضل ، نصير الملة و الحق و الدّين ، حسين بن مفلح بن حسن كه دانشى فراوان و بخششى خالى از هرگونه ريا داشته ، كتاب المنسك الكبير كه مشتمل بر فوائدى بسيار است و همچنين رسالههاى ديگر تأليف كرده است ، و من روزگارى طولانى كه نزديك به سى سال باشد با وى معاشرت داشتم و در اين مدت از او اخلاقى خوش و صبرى جميل ديدهام ، و از او گناهى كبيره ، و اصرارى بر صغيره نديدهام ، و از همه فضائل و نيكوكردارىها برخوردار بود ، و در هر شب دوشنبه و جمعه ختم قرآن مىكرد ، و نوافل شبانهروزى را ترك نمىكرد ، و بيشتر ايام را به روزه به سر مىبرد ، و بارها به مكه مكرمه مشرف شد ، و در دهكده سلمآباد ، يكى از روستاهاى بحرين ، در آغاز ماه محرم الحرام سال 933 هجرى قمرى درگذشت .
مؤلف گويد : شيخ حسين اجازهاى براى شاگردش ، شيخ يحيى بن حسين ابن عشره سلمآبادى ، به خط خودش ، در تاريخ 926 هجرى قمرى نوشته - در پايان نضد القواعد شهيد كه آن را فاضل مقداد شرح كرده است - ديدهام و خطش خالى از لطافت نبوده و نسب خود را در آنجا حسين بن مفلح بن حسن نگاشته است .
و از آثار او كتاب الزام النواصب است كه كتابى معروف است و بر خلاف انتظار مؤلف آن ، بر حداكثر از معاصران ما به اشتباه برخورد كرده است ، و من چندين نسخهء كهن آن را در بحرين ، و شهرهاى احسا ، و ديگر از جاها ديدهام ، و در همگى آنها به نام او ضبط شده است ، و مردم آن را از آثار
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢٥٦