و در فصل دوم بحار 1 / 35 گويد : التحفة كتابى است كه از فوائدى بسيار برخوردار مىباشد ، و ما كمتر از آن نقل كردهايم ، زيرا حداكثر اخبار آن ، از كتابهايى كه مشهورتر است به دست آمده است .
شيخ معاصر در امل الآمل 2 / 102 گويد : عزّ الدّين ، فاضلى شايسته بوده ، و كتاب ، تحفة الابرار فى مناقب الائمة الاطهار كتابى نيكو است .
مؤلف گويد : شيخ معاصر ، در كتاب الهداة 1 / 28 او را سيد حسين بن محمّد حائرى نام برده است ، و كتاب تحفه را به وى نسبت مىدهد ، ليكن حقيقت آن است كه وى ، حسين بن مساعد باشد چنانچه در امل هم او را بدين نام معرفى كرده است .
و در يكى از يادداشتهاى خود كه پاكنويس نشده است ، او را به عنوان حسين بن منصور حسينى حايرى نوشتهام ، به ظاهر اشتباه باشد ، و در حال حاضر نمىدانم او را از چه مدركى بدين نام ناميدهام .
و اين سيد ، آثارى ديگر دارد كه برخى از آنها در كتابخانه من موجود مىباشد .
از كتاب فرج الكرب كفعمى به دست مىآيد ، كه وى نگارشاتى به تازى و پارسى داشته است .
ازاينپس ، در باب ميم ، به ترجمه حال شيخ مساعد ، مؤلف كتاب بيدر الفلاح اشاره خواهيم كرد و محتمل است وى ، پدر سيد عزّ الدّين باشد ، هرچند احتمال بعيدى است .
شيخ حسين بن مشرف عاملى عيناثى
شيخ معاصر ، در امل الآمل 1 / 80 مىنويسد : وى فاضلى فقيه و صدوق بود ، و از شهيد ثانى روايت مىكرده است .