مؤلف گويد : ابو الفتوح و فرزندش - شيخ تاج الدّين محمّد - و پدرش على ، و جدش محمّد ، و جد اعلايش ابو بكر احمد پيشيادشده و عموى اعلايش شيخ عبد الرحمن بن شيخ ابو بكر احمد مذكور همگى از مشاهير دانشوران بودهاند ، و از سلسلهء دانشوران به نام شيعهاند ، و هريك تأليفات پسنديده و تصنيفات ارزندهاى دارند .
و تفسير فارسى او ، از بهترين كتابها ، و بافائدهترين و نافعترين آنها است ، و من آن را درياى متلاطم و بحر وسيعى يافتم ، و مطالب گزيدهء آن را استاد استناد ( ايده اللّه ) در بحار الانوار ايراد كرده است و همچنين از شرح شهاب ، در آن استفاده نموده ، و من آن شرح را در تهران ديدهام .
ابو الفتوح تمايلى به تصوف داشت ، و به طورى كه از تفسير پارسىاش و شرح شهاب وى به دست مىآيد ، گفتارى از ارباب تصوف در آنها ايراد كرده است .
ابو الفتوح ، از مراتب علمى كمال بهرهورى را داشت ، و از فضيلت بسيار برخوردار بود ، و از علما و مشايخ حديث رواياتى بسيار نقل مىكرد ، و از همگى فضيلتها با اطلاع بود ، و از آثار او رسالهء يوحنا را كه به پارسى تأليف شده است نام بردهاند ، رسالهء يوحنا ، رسالهاى ارزنده و لطيفى است ، كه در آن به بطلان مذاهب اربعه و درستى مذهب جعفرى - يعنى مذهب اماميه - پرداخته است ، و مضامين آن را از زبان يوحناى ذمى انجيلى نصرانى نقل مىكند ، و افزوده است كه يوحنا نخست كافر بوده ، پس از آن مسلمان شد ، و در ميان مذاهب مختلف اسلام به تفحص پرداخت ، سرانجام مذهب حق شيعه را برگزيد .
اين كتاب ، به سبك طرائف ابن طاوس در امامت تأليف شده ، كه سيد اثر خود را از زبان عبد الحميد ذمى نگارش داده است .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 227
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢٢٧