سيد رضى الدّين ، حسين بن ابى الرضا عبد اللّه بن حسين بن على حسينى مرعشى
منتجب الدّين ، در فهرست مىنويسد : وى فقيهى صالح و پرهيزكار بوده است .
ابو عبد اللّه حسين بن احمد بن عبيد اللّه بن ابراهيم غضائرى « 1 »
وى ، عالمى فقيه و مشهور به غضائرى ، و استاد شيخ طوسى ، و نجاشى ، و امثال ايشان بوده است ، و فرزندش احمد ، به ابن غضائرى معروف است ، و مردم با توجه به اشتباهى كه دارند هر دو تن را به عنوان ابن غضائرى مىنامند .
حسين غضائرى از گروهى بسيار ، از اعلام از جمله ، ابن همام ، به طورى كه گفته شده روايت مىكرده است .
شيخ طوسى ، در رجال ص 470 گويد : ابو عبد اللّه ، حسين بن عبيد اللّه غضائرى از سماع حديث در نزد گروهى بسيار ، از اعلام برخوردار بود ، و از فن رجال اطلاعى به كمال داشت و آثارى دارد كه ما آنها را در فهرست يادآور شدهايم ، از سماع حديث او بهرهور گرديديم ، و همگى رواياتش را به ما اجازه داد ، و سال 411 هجرى درگذشت .
علامهء حلى در خلاصة الاقوال ص 50 گويد : ابو عبد اللّه ، حسين بن عبيد اللّه ابن ابراهيم غضائرى ، كثير السماع ، و از فن رجال اطلاع كامل داشت ، و آثارى دارد كه ما در كتاب كبيرمان ، آنها را ياد كردهايم ، و شيخ طائفه شيعه بوده ، و شيخ طوسى از او سماع حديث كرد و همگى رواياتش را به وى
هامش
( 1 ) - كنيه او در كتابهاى رجال ، ابو عبد اللّه آمده ، و در روضات الجنات ابو جعفر است ، چنانچه در نسخه بدل اين كتاب هم ابو جعفر آورده شده است ، و همه جا او را به عنوان حسين بن عبيد اللّه ياد كردهاند ، و نام پدرش كه احمد بوده ذكر نشده است . آرى منسوب به جد چنانچه مؤلف مكرر متعرض شده معمول به ، بوده است .