و البيض فى كفه سود غوائلها * حمر غلائلها تدلى على القمم
بيض متى ركعت فى كفه سجدت * لها رءوس هوت من قبل للصنم
و لا ألومهم ان يحسدوك فقد * حلت نعالك منهم فوق هامهم
مناقب أدهشت من ليس ذا نظر * و أسمعت فى الورى من كان ذا صمم
من لم يكن ببنى الزهراء مقتديا * فلا نصيب له من دين جدهم
أقصر حسين فلا تحصى فضائلهم * لو أن فى كل عضو منك الف فم
اى محمّد برگزيده شده ، تو همان بهترين مردم و هدايتكنندهء هستى ، كه روز قيامت ، خداى متعال شفاعت تو را دربارهء گناهكاران مىپذيرد ، در فضيلت تو همين بس ، كه همگى كمالات ويژهء خودت را ، به برادرت على عليه السّلام اختصاص دادى ، و او با همه آن كمالات زيست كرد ، تا خدا او را بهسوى خويش خواند ، برادر تو از خصايصى برخوردار بود ، از جمله هرگاه شمشير در دست مىگرفت ، سرانجام كافران و مخالفان را تيره و تار مىساخت ، و جامههاى سرخفام بر اندام آنها مىپوشانيد ، شمشيرهايى كه هرگاه به ركوع درمىآمد ، و بر گردن مخالفان آخته مىشد ، سرهايى كه پيش از اين در برابر بتها خم مىشد ، در مقابل آن به شمشيرها به سجده درمىآمدند ، من آنهايى را كه بر تو حسد مىورزيدند سرزنش نمىكنم ، زيرا آنها كسانى بودهاند ، كه تو با كفشهاى خود پاى بر سر و گردن ايشان مىنهادى ، حضرت مولى از مناقبى برخوردار بود كه هركسى كه از نظر راستين بهرهاى نداشت ، به وحشت مىافتاد ، و اشخاص كر را شنوا مىساخت ، كسى كه به فرزندان زهرا اقتدا ننمايد ، از آيين جدشان بهرهاى ندارد ، اى حسين ، به كوتاهى بپرداز ، كه فضائل خاندان پيغمبر نهايتى ندارد ، و تو هرگاه در هريك از اعضايت هزار دهان داشته باشى ، نمىتوانى مناقب ايشان را به شماره بياورى .