حكيم كمال الدّين حسين شيرازى
مؤلف عالمآرا مىنويسد : وى ، طبيبى دانشمند و ماهر و فاضلى نيكوخوى بود و در روزگار شاهتهماسب صفوى ، شهرتى بسزا داشت .
حكيم ، در آغاز كارش طبيب مخصوص مرتضى اعظم ، شاه نعمة اللّه يزدى بود و در نزد او از اهميت ويژهاى ، برخوردار بود ، و پس از درگذشت او ، در رديف طبيبان تهماسب ، قرار گرفت . و ازآنجاكه به وسعت مشرب معروف و ضمنا متهم به بادهگسارى بود ، مورد بىمهرى تهماسب قرار گرفت ، و تا روزگار ، سلطان محمّد خدابنده به همان حال باقى بود . و در دوران او ، به ملازمت سلطان خان احمد والى شهرهاى گيلان نايل گرديد ، و روزگارى را ، در استان گيلان به سر برد و در پيشگاه او ، از عالىترين درجه برخوردار بود ، تا اينكه در آنجا درگذشت .
سيد امير نصير الدّين ، حسين شيرازى دشتكى
از آغاز تاريخ عالمآرا استفاده مىشود ، امير نصير از اكابر به نام سادات و علما و از پرهيزكاران اين سلسله به شمار است ، و در روزگار شاهعباس ، بلكه در زمان شاهتهماسب صفوى مىزيسته و در دوران شاهعباس ، با دختر سلطان ابراهيم ميرزا ، برادرزاده شاهتهماسب ، ازدواج كرده است . و همسرش نيز ، فاضل و دانشورى پرهيزكار بوده است .
ملا حسين بن صدر الدّين طولى آستارايى
وى ، فاضلى عالم ، و حكيم مشرب ، و صوفى مرام بود ، گمان ، مىكنم از شاگردان ميرداماد بوده باشد .
هامش
جليل القدر اصحاب ما است ، و كتابهاى او عبارتاند ، از كتاب الحج ، ثواب الاعمال ، احكام العبيد ، رد بر واقفىها و سيره نبى و ائمه ، و علامه در خلاصه از وى نام برده است - م .