و مؤيد آن اين است كه در سند صحيفه منسوب به خود او چنين آمده است : اخبرنا ابو على الحسن بن محمّد بن اسماعيل بن محمّد بن اشناس البزاز قراءة عليه فاقرأ به ، قال حدثنا ابو المفضل محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطلب الشيبانى - تا آخر سندى كه در نسخههاى مشهور صحيفه آمده است .
بنابراين ، ابن اشناس در درجه شيخ صدوق ابو منصور محمّد بن محمّد ابن عبد العزيز عكبرى معدل است كه او نيز از ابو المفضل شيبانى روايت مىكرده است .
ابن ادريس در بحث ميراث مجوس از كتاب ميراث سرائر اظهار مىدارد :
اصل كتاب اسماعيل بن ابى زياد سكونى عامى ، نزد من است و اين كتاب را من به خط خودم از خط ابن اشناس بزاز استنساخ كردهام و همان كتاب به حضور شيخ ابو جعفر طوسى رحمه اللّه قرائت شده و بر آن كتاب اجازهء قرائت و سماع كه براى فرزندش ابو على و ديگران نوشته شده ، به خط او ديده مىشود .
مؤلف گويد ، كلمه « اشناس » را بعضى به ضم همزه و سكون شين و فتح نون و الف ساكن و سين بىنقطه ضبط كردهاند و در عين حال به خط يكى از فاضل كه در صحيفه نوشته ، كلمه مزبور را به فتح همزه ، ضبط كرده است .
181 - شيخ ابو محمّد حسن بن محمّد بن جعفر تميمى نحوى
بهطورى كه از ارشاد مفيد بدست مىآيد ، ابو محمّد از بزرگان مشايخ شيخ مفيد بوده است .
ابو محمّد ، از هشام بن يونس نهشلى روايت مىكرده است و من نام و نشانى در كتابهاى رجال اصحاب خويش از آنها نديدهام . آرى ، سيد عبد الكريم بن طاوس در كتاب فرحة الغرى ، تاريخ كوفه را از آثار ابو محمّد