ابن ابى طالب عليه السّلام و ديگرى ابو الحسن محمّد بن اصغر بن احمد بن ناصر كبير است . كه فرزندانى داشته ، از آن جمله : شريف سيد ابو احمد محمّد بن حسين بن محمّد بن احمد بن ناصر است كه فرزندانش منحصر به دختر بوده ، و ديگرى ابو محمّد ناصر است كه سال 368 هجرى در بغداد درگذشته است .
شيخ ما ابو الحسن گفته است : ابو محمّد همان ناصر صغير است كه نقيب بغداد بوده و به ناصرك خوانده مىشده و فرزندانى داشته است و امروز فرزندان او در بغداد موجودند و از نوادگان او حسين بن احمد ملقب به كيا ابن ناصر صغير بن محمّد است و از فرزندان ناصر صغير ، فاطمه دختر حسن بن احمد است كه به ازدواج ابو احمد موسوى ، نقيب النقبا درآمده است و از او دو فرزند والاگوهر و مشهور روزگاران سيد مرتضى و سيد رضى رضى اللّه عنهم اجمعين بهوجود آمدند ( تا بدينجا آنچه لازم بود از كتاب المجدى ايراد كرديم ) .
بايد بگويم نسخهاى كه از كتاب المجد نزد ما موجود است در نهايت اشتباه و نادرستى است چنانكه بسيارى از مواضع آن نادرست بوده و ما آنها را با نظر و تأمل و به قدر امكان تصحيح كردهايم و در عين حال برخى از مواضع آن نادرست مانده ، اميد است خداى متعال نسخه صحيحى از آن را به كرمش عنايت فرمايد « 1 » .
پس از اين مىگوييم ، ابن اثير در جاى ديگر از كتاب كامل نزديك به محل نخستين مىنويسد : در سال 302 هجرى حسن بن على اطروش علوى
هامش
( 1 ) - الذريعة 20 مىنويسد : المجدى در انساب طالبىها اثر سيد شريف نسابه نجم الدّين ابو الحسن على بن ابى الغنائم محمّد بن على علوى عمرى است كه از نوادگان عمر اطرف فرزند حضرت امير المؤمنين على بوده ، در سال 423 هجرى و در روزگار سيد مرتضى از بصره به موصل آمد و حكايت معروفى با سيد دارد و تا پس از سال 443 زنده بوده است و در ضمن احوال زيد شهيد مىنويسد ، كه اثنى عشرى مذهب بوده و به ابن صوفى معروف ، چه آنكه از پدرش تعريف به ابن صوفى كرده و كتابش مفصل و پرفايده است - م .