و از فرزندان عسكرى حسن بن على است كه صاحب فرزندى بوده ، و او ابو محمّد حسن بن على بن حسن بن على بن عمر بن على بن الحسين عليه السّلام است كه ملقب به ناصر كبير و معروف به اطروش مىباشد ( كه شرح حال حاضر مربوط به اوست ) .
اطروش ، سرزمين ديلم را در اختيار داشت و بزرگوارى سراينده و فقيه و مصنف بود و كتاب الالفاظ از آثار اوست و مادرش ام ولد بوده است .
پدرم محمّد بن على نسابه گويد : سال 290 هجرى در روزگار المكتفى عباسى ، وارد ديار ديلم شد و در محل هوسم اقامت گزيد و در سال 301 هجرى همراه با لشكر گرانى عازم طبرستان شد و با صعلوك سامانى نبرد كرد و طبرستان را متصرف شد ، و در ماه شعبان سال 304 هجرى درگذشت .
در تعليقه ابو الغنائم از حسن بصرى ، از ابو القاسم بن خداع نسابه نقل كرده است ، كه شبل بن تكين مولاى باهله نسابه به اطلاع او رسانيد رافع بن هرثمه آنقدر ناصر اطروش را تازيانه زد تا نيروى شنوايى خود را از دست داد « 1 » .
و شريف ابو القاسم حسينى مسن اشعار زير را كه از طبع اطروش بوده ، چنين روايت كرده است :
لهفان جم بلابل الصدر * بين الرياض فساحل البحر
يدعو العباد لرشدهم و هم * ضربوا على الاذان بالوقر
فخشيت أن ألقى الإله و ما * أبليت فى أعدائه عذرى
فى فتية باعوا نفوسهم * للّه بالباقى من الاجر
هامش
( 1 ) - عمدة الطالب مىنويسد : ابو محمّد ، امام زيدىهاى ناصريه است و هنگامى كه رافع بر طبرستان چيره شد هزار تازيانه بر ناصر زد و او در نتيجه ، شنوايى خود را از دست داد و پس از 14 سال كه در ديلم بود سال 301 طبرستان را به تصرف درآورد و سه سال و سه ماه آنجا را متصرف شد و در سن 99 سالگى در سنه 304 در آمل درگذشت بنابراين سال ميلادش 205 هجرى بوده است - م .