پدرم گفته است محمّد بن احمد در روزگار معتمد عباسى در قم به چنگ و دندان گرگ طبيعت عبد العزيز بن دلف عليه و على آبائه و على خصماء آل محمّد آلاف اللعان افتاد و به فرمان او ميل به جراحات بدنش فرو كردند و با سختترين شكنجه او را به شهادت رسانيدند . و اين پيشآمد از درستترين روايات است . و روايت ديگر آنكه در جنگى كه در روزگار مستعين اتفاق افتاد جنابش را شهيد كردند و قول صحيح همان قول اوّل است .
و محمّد بن حسن فرزندى داشته است به كنيه ابو الحسين كه نامش احمد بوده « 1 » ، و در بغداد در كنار نهر عيسى به شهادت رسيده و به طبرى شهرت داشته است و استاد ما ابو الحسن محمّد بن محمّد اظهار داشته ، نوادگانى از طبرى موجود مىباشد .
و جعفر بن حسن كه فرزند ديگر حسن بن على بود در روزگار مأمون توليت صدقات مدينه را عهدهدار بود و به لقب ديباجه شهرت داشت . و مادرش محمّديه بود و برادران مادريش طاهر بن محمّد نفس زكيه است و از ايشان است ابو جعفر محمّد قزوينى ، نقيب بصره . ابن حمزه ملقب است به ، ستين بن محمّد بن حسن بن محمّد بن جعفر بن حسن بن على بن عمر ابن على بن حسين بن على بن ابى طالب عليه السّلام .
نقيب بصره چند فرزند داشت كه پيش از اين نام برده شدهاند . ( مراد كتاب مجدى ) است . و نقيب برادرى داشته است به نام ابو الفضل محمّد بن حمزه كه او را ابن ستين مىگفتند . نوادگان او در بغداد بودهاند . از آنهاست شريف جليل امجد ، ابو الحسن مهدى و برادرش شريف وجيه اتقى ذو الرفعتين ، ابو على نقيب بصره كه من با او علاقه دوستى داشتم و شناساى يكديگر بوديم و در خوزستان مىزيست و اين دو برادر را ابن شجرى
هامش
( 1 ) - عمدة الطالب مىنويسد : ابو جعفر محمّد بن حسن دو فرزند داشته است به نامهاى احمد اعرابى سابق الذكر و ديگرى محمّد اخرس و هر دو هم فرزند داشتهاند از نوادگان احمد ابو الفضل على مجل و از آنهاست مانكديم بن محمّد - م .