و نيز خط او را در آخر كتاب التنقيح فى نظم التوضيح كه ارجوزهاى در لغت است ، از يكى از شافعىها ديدهام و سيد حسين مجتهد رسالهاى را به وى نسبت داده و در كتاب دفع المناواة اخبارى را از آن رساله نقل كرده است .
و صدر كبير آميرزا رفيع الدّين محمّد در رسانهاى كه در رد شرعة التسمية « 1 » ، تأليف كرده ارجوزهاى را به وى نسبت داده و ممكن است اين ارجوزه غير از ارجوزههايى باشد كه پيش از اين نام برديم .
140 - تاج الدّين حسن بن على بن دربى معروف به ابن دربى
ابن دربى ، شيخى جليل و از اكابر فقها و علما و از اجلهء مشايخ سيد فخار بن معد موسوى بلكه ، از اجلاى مشايخ محقق حلى و سيد رضى الدّين على بن طاوس بوده است .
ابن دربى از شيخ محمّد بن عبد اللّه بحرانى شيبانى و ديگران روايت مىكرده است .
ابن دربى ، همان شيخ تاج الدّين حسن بن دربى است كه بعضى گمان تعدد درباره او بردهاند .
141 - شيخ حسن بن على بن زيرك قمى
منتجب الدّين مىنويسد : وى ، دانشمندى بوده كه همواره حد وسط را رعايت مىكرده ، و از عدول دانشوران به شمار مىآمده است .
هامش
( 1 ) - الذريعة 14 مىنويسد : اين كتاب از آثار محقق داماد امير محمّد باقر حسينى استرآبادى متوفى 1040 هجرى است . اين كتاب را به منظور اينكه در روزگار غيبت نمىتوان حضرت ولى ( عصر ) را به نام ناميد و در پاسخ استفتايى كه در اين خصوص شده است تدوين كرده و قايل به حرمت تسميه شده و اخبار بلامعارض را دليل بر حرمت آورده و سال 1020 هجرى از تأليف آن فارغ شده است . و ميرزا رفيع الدّين محمّد كه از اعيان فضلاى قرن يازدهم و متوفى به سال 1080 هجرى بوده ، ردى بر آن نوشته و پدر سلطان العلماء نيز ردى بر آن نگاشته است - م .