اين بزرگوار ، سيدى جليلالقدر و فاضلى عالم و فقيهى محدث و مورخ ، معروف به ابن شدقم مدنى است و اين كنيه گاهى به پدرش هم اطلاق شده است « 1 » .
فرزندش سيد زين الدّين على بن حسن بلكه پدرش نور الدّين على نيز از مشاهير علماى اماميه بودهاند .
از آثار مشهور سيد بدر الدّين ابو المكارم حسن ، كتاب تاريخى است كه مشتمل بر احوال ائمه طاهرين عليهم السّلام و گزارشى از مدينه و مطالب ديگر بوده و به نام زهرة الرياض و زلال الحياض موسوم ، و در چند مجلد تدوين شده است و من برخى از مجلدات آن را ديدهام . اين كتاب از بهترين و ارزندهترين و پرفايدهترين آثار تاريخى است . و به طورى كه به خاطر دارم سيد مسافرتى به حيدرآباد كه از شهرهاى هند است كرده و در آنجا برخى از آثارش را به نام سلطان وقت ( نظامشاه ) كه امامىمذهب بود ، نوشته است . از جملهء آنها ، الجواهر النظامشاهيه است .
موضوع قابل ملاحظه آن است كه ممكن است وى مسافرتى به بلاد هند نكرده باشد بلكه ، آثار يادشدهء خودش را تأليف كرده و براى او فرستاده است « 2 » .
از قراين بدست مىآيد ، ابن شدقم از داوران مدينه منوره بوده و توليت آستانه مباركه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و ديگر مناصب را به عهده داشته است و اين موضوع را مىتوان از پارهاى از كلماتى كه شيخ نعمة اللّه در اجازهاى كه به وى داده است استفاده كرد .
هامش
( 1 ) - شرح حال و برخى از اجازات او را پيش از اين ذيل شماره 137 همين ترجمه نگاشتيم - م .
( 2 ) - پيش از اين نوشتيم مؤلف گويد ، ابن شدقم در سال 996 هجرى كتاب معالم را در احمدآباد به ملك خود درآورده است و ما هم در پاورقى از سلافه نقل كرديم ابن شدقم در جوانى به هند رفت و با دختر نظامشاه ازدواج كرد و براى دومين بار كه به هند رفت همانجا درگذشت - م .