ابن شدقم از گروهى از افاضل از جمله شيخ نعمة اللّه بن على بن احمد بن محمّد بن على بن خاتون عاملى و شيخ حسين بن عبد الصمد حارثى پدر ارجمند شيخ بهايى و شاگرد شهيد ثانى و سيد محمّد بن على بن ابى الحسن الموسوى العاملى صاحب مدارك و ديگران روايت مىكرده است و اين سه تن او را اجازه دادهاند و هريك منفردا از وى تجليل كردهاند و خود او در آغاز كتاب الجواهر النظامشاهيه به نام عدهاى از مشايخش تصريح كرده و شايسته است در اينجا به پارهاى از مطالب اجازات او كه در آغاز الجواهر آمده و مورد احتياج است اشاره كنيم .
شيخ نعمة اللّه در آغاز اجازهاى كه به وى داده است ، چنين مىنويسد :
« و بعد ، سيد جليل نبيل امام رئيس انور اطهر اشرف مرتضاى معظم ، ماه شب چهارده ، دولت و دين ، شرف اسلام و مسلمين برگزيدهء مردمان و افتخار روزگاران ، قطب دولت و ركن ملت و پناهگاه امت و نور چشم عترت عمدهء شريعت و رئيس رؤساى شيعه پيشواى اكابر ، صاحب دو شرف و كريم از دو طرف ، سيد اميران بزرگوار خاور و باختر ، اساس آل رسول صلّى اللّه عليه و آله ، ابو المكارم بدر الدّين حسن بن سيد سند شريف » . و نسب او را به نحوى كه ما در آغاز اين ترجمه ياد كرديم متعرض شده است . پس از اين در مقام دعا براى او گويد : خداى متعال مرتبه عالى او را پايدار بدارد و دشمنان او را نابود گرداند آرى ، او كسى است كه بزرگوارى را در اختيار خود درآورده و به چشمهء نيكبختى و پناه امت و چراغ ملت و كوه بردبارى و درايت است زبان دانشوران را در اختيار دارد و كمال فاضلان را آشكار مىسازد .
مقتداى عترت و نتيجهء ثمرهء نخل نبوت و فرع ريشهء جوانمردى و فتوت ، و عضوى از اعضاى رسول و جزئى از اجزاى بتول است . خداى متعال او را از روزگارهاى شكوفا برخوردار سازد و دولت درخشان او را پايدار بدارد ، به جاه شاخه پاكيزه و ريشه ارزنده عصمت عليهم السّلام .
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 358
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٣٥٨