گردو :
گردو داراى كمي اسانس ، اينوزيت ، مادة تلخ ژوك لا ندين ، ژوك لون
تانن ، مواد پكتيكى ، رزينى وغيره است وپوست گردو ( قسمت
سبز روى گردو كه با گذشت وكهنه شدن تيره وقهوهاى مىگردد )
داراى مقدار زيادى ژوك لون واسيدهاى ماليك وسيتريك واملاح
مختلف ، تانن ، آميدون ، ژوك لا ندين وغيره مىباشد . ژوكلون
در برابر هوا اكسيده وقهوهاى رنگ مىگردد واگر بدست يا پارچه
ماليده شود زود آنها را رنگين مىسازد .
برگ درخت وپوست گردو كه سبز رنگ است مقوى معده
وضد كرم وضد خنازير بوده قند خون را پائين مىاورند وجوشانده
برگها براي شستشوى بيماريهاى جلدي وجهت رفع ترشحات
بيرنگ زنانگى ( لكوره ) وبه صورت غرغره در آنژين وتورم
لوزه ها و . . مفيد است وشيره قسمت سبز رنگ ميوه براي رفع زگيل
ومداواى كچلى اثرات نيكوئى دارد . ژوك لون در اگزما
وبيماريهاى جلدي وبراي تسكين خارش به صورت محلول 50 / 0
درصد كلرو فرمى مخلوط در يك يا دو قسمت روغن وازلين استعمال
خارجي دارد وبرگ تازه گردو ساس وبيد را فرار مىدهد .
در نقاشى نيز به كار برده مىشود . چوب گردو در ساختن قسمت چوبى
تفنگ ودر ساختن أشياء لوكس ومنبت كارى مصرف مىگردد ( 1 )
براي اينكه از گردو روغن زيادى بدست آيد بعد از چيدن ميوه
پوست سبز آن را جدا كرده وسه ماه آن را نگهدارى مينمايند تا
خشك شود زيرا از گردو تازه فقط امولسيون روغنى بدست مىآيد
هامش
( 1 ) گياهان داروئى جلد دوم .