شدن پيغمبر شما ! « طبرانى » هم اين حديث را نقل كرده است .
[ تهذيب التهذيب ابن حجر 2 / 354 ] به سند خود ، از « ابو وليد بشر بن محمد تميمى » از « احمد بن محمد مصقلى » از « ابىّ » روايت مىكند ، هنگامى كه امام حسين بن على بن ابيطالب عليه السلام شهيد شد ، منادئى كه صدايش شنيده مىشد ولى ديده نمىشد ، فرياد مىزد :
عقرت ثمود ناقة فاستأصلوا
و جرت سوانحهم به غير الاسعد
فبنوا رسول اللَّه اعظم حرمة
و اجّل من امّ الفصيل المقعد
عجبا لهم لمّا اتوا لم يمسخوا
و اللَّه يملى للطغاة الجحّد
؛ مردم ثمود ، ناقهء حضرت صالح پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را پى كردند و از اين راه به بيچارگى گرفتار گرديدند و عاقبت شوم آنها كه آثار نيكبختى از آن بطور كلى سلب شد بر سر زبانها افتاد و بالاخره دنيا و آخرت خود را به باد دادند . بديهى است احترام فرزندان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از آنها و ناقهء صالح ، بيشتر و ارزندهتر بود ؛ شگفت اينجاست كه چرا هنگامى كه آنان دست به اين عمل فجيع دراز كردند ، مسخ نشدند ، در حالى كه خداى تعالى براى سركشان و انكار كنندگان ، دوزخ را مملو از آتش سوزان ، قرار داده است ؟ !
[ تهذيب التهذيب ابن حجر 2 / 354 ] به سند خود ، از « حماد بن زيد » ، از « جميل بن مرّه » روايت مىكند ، روزى كه امام حسين عليه السلام را شهيد كردند ، لشكريان دشمن دست به چپاول و غارت زدند ، از جمله شترى را تصاحب كردند .
آن را نحر كردند و پختند و هنگامى كه خواستند گوشت آن حيوان را بخورند ، مانند حنظل ( هندوانه « ابو جهل » ) بلكه تلختر از آن بود ، بطوريكه نتوانستند ذرهاى از آن را تناول نمايند !
[ هيثمى در مجمع 9 / 196 ] به سند خود ، از « دويد جعفى » از پدرش