پروردگارتان طلب آمرزش كنيد ، پس بسوى او بازگرديد ، تا ( باران ) آسمان را پى در پى بر شما بفرستد و نيروئى بر نيرويتان بيفزايد ! و گنهكارانه ، روى ( از حق ) برنتابيد ! در ذيل آيه مىنويسد : از حضرت امام حسن عليه السلام روايت است كه در يكى از روزها ، به دربار « معاويه » رفته بود . هنگام مراجعت از دربار ، يكى از پردهداران به اطلاع رسانيد : مرد ثروتمندى هستم و فرزندى ندارم ، دعائى تعليم فرمائيد تا بوسيله آن دعا شايد خداى تعالى فرزندى به من عنايت فرمايد . امام حسن عليه السلام فرمود : بر تو باد كه همواره استغفار كنى و از خدا آمرزش بخواهى ! آن مرد بنابه دستور امام حسن عليه السلام همواره استغفار مىكرد و گاهى در يك روز ، هفتصد مرتبه استغفار مىنمود . و بر اثر تداوم آن ، خداى تعالى ده فرزند پسر به او عنايت فرمود ! ! هنگامى كه دستور امام حسن عليه السلام به آن مرد به اطلاع « معاويه » رسيد ، گفت : اى كاش از آن حضرت مىپرسيدى مدرك اين دستور از كجاست ؟ ! در وقت ديگرى كه امام حسن عليه السلام به ديدار « معاويه » آمده بود ، هنگام بازگشت از نزد « معاويه » ، همان مرد از امام حسن عليه السلام پرسيد : دستورى كه به من داديد از كجا و از چه مدركى استفاده فرموده بوديد ؟ فرمود : مگر گفتهء حضرت هود عليه السلام را نشنيدهاى كه خداى تعالى از قول او نقل فرموده است : * ( وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ ) * و از قول نوح عليه السلام نقل فرموده است : * ( وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَبَنِينَ ) * ؟ !
مؤلف گويد : مراد امام حسن عليه السلام كه فرمود ، مگر قول هود عليه السلام را نشنيدهاى ، همان آيهء ابتدائى است كه فرمود : * ( يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا ) * * ( . . . وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ ) * و مراد امام حسن عليه السلام از قول نوح عليه السلام ، آيهء ذيل مىباشد كه در سورهء نوح آمده است : * ( فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّه كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً ) * ( سوره نوح ، آيه 12 ) ، به آنها گفتم : از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد كه او بسيار بخشنده است ؛ ( در نتيجه اين درخواست ) بارانها را پى در پى بر شما فرو ريزد و شما
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 212
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢١٢