هستى كه براى جاودان ساختن سنّت من ، با مخالفان نبرد مىكنى اينك كسى كه در روزگار من بميرد ، در گنجينهء بهشت درآمده است . و كسى كه در روزگار تو بميرد ، اجلش فرا رسيده است . و كسى كه پس از درگذشت تو ، تو را دوست بدارد تا هنگامى كه خورشيد طلوع و غروب مىكند خداى تعالى او را از امن و ايمان برخوردار خواهد ساخت .
« امام احمد » اين حديث را در « المناقب » نقل نموده است .
مؤلف گويد : « متّقى » حديث مزبور را در [ كنز العمال 6 / 404 ] آورده است و مىگويد : « ابو يعلى » و « بوصيرى » هم آن را نقل كردهاند و « بوصيرى » راويان حديث را توثيق كرده است
.
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 231
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٣١