باب صد و چهارم كسى كه على عليه السّلام را دوست بدارد خدا را دوست داشته است و كسى كه على عليه السّلام را دشمن بدارد خدا را دشمن داشته است
[ مستدرك حاكم 3 / 127 ] به سند خود ، از « ابن عبّاس » روايت مىكند كه در يكى از اوقات ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله توجهى به على عليه السّلام نمود ، فرمود : يا على ! تو سيّد و سرور دنيا و آخرت هستى ؛ دوست تو دوست من است ، و دوست من دوست خداست . دشمن تو دشمن من است ، و دشمن من دشمن خداست ؛ واى بر كسى كه پس از من ، دشمنى تو را در دل داشته باشد .
« حاكم » گفته است كه اين حديث به رأى و طريقهء « بخارى » و « مسلم » ، صحيح است .
مؤلف گويد : « خطيب بغدادى » هم اين روايت را در [ تاريخ بغداد 4 / 40 ] به پنج طريق از « ابن عباس » روايت مىكند و « محبّ طبرى » هم در [ الرياض النضرة 2 / 166 ] و « على بن سلطان » در [ شرح مرقات 5 / 573 ] و هر دو تن گفتهاند :
« امام احمد » اين حديث را در « مناقب » آورده است . و « محب طبرى » هم بار ديگر