در صفحه 167 متذكر است و مىگويد : « حاكمى » هم آن را روايت مىكند .
[ همان كتاب 3 / 130 ] به سند خود ، از « عوف بن ابى عثمان » نقل كرده است كه مردى به « سلمان » گفت : چه بسيار على عليه السّلام را دوست ميدارى ؟ در پاسخ گفت : از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم ، مىفرمود : كسى كه على عليه السّلام را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است و كسى كه على عليه السّلام را دشمن بدارد ، مرا دشمن داشته است .
« حاكم » گويد : اين حديث به رأى « بخارى » و « مسلم » ، صحيح است .
[ همان كتاب 3 / 142 ] از « حيّان اسدى » نقل مىكند كه از على عليه السّلام شنيدم ، مىفرمود : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به من مىفرمود : يا على ! پس از من ، مردم با حيلهگرى با تو رفتار مىكنند و تو به آئين من پايدار مىباشى و تو را بخاطر آنكه از آئين من تجاوز نمىكنى و بر راه و روش من رفتار مىكنى ، مىكشند . اكنون كسى كه تو را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است و كسى كه تو را دشمن بدارد ، مرا دشمن داشته است . سپس فرمود : طولى نمىكشد محاسنت از خون سرت رنگين مىشود ! « حاكم » گفته است : اين حديث صحيح است .
مؤلف گويد : « متّقى » اين حديث را در [ كنز العمال 6 / 157 ] نقل كرده است و مىگويد : « دارقطنى » در « الافراد » و « خطيب » از على عليه السّلام ، روايت كردهاند .
[ حلية الاولياء ابو نعيم 1 / 66 ] به سند خود ، از « ابو برزه » روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى تعالى دربارهء على عليه السّلام از من پيمانى مىگرفت كه من پرسيدم : پروردگارا اين پيمان چيست ؟ فرمود : بشنو ! عرض كردم :
مىشنوم . فرمود : على پرچم برافراشته هدايت ، و پيشواى اولياى من ، و نور كسانى است كه از من اطاعت مىكنند . على كلمهاى است كه همواره ملازم پرهيزگاران است ( كه در همه حال ، از نام و ياد او ، غفلت نمىكنند و « يا على » مىگويند ) اكنون كسى كه على را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است و كسى كه كينهء او را در دل
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 496
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٤٩٦