از حضرت امام حسن عليه السّلام روايت مىكند و « محب طبرى » در [ الرياض النضرة 2 / 177 ] نقل كرده و اظهار مىدارد كه « فضائلى » و « خجندى » هم آن را نقل كردهاند .
[ كنز العمال 7 / 140 ] از « انس » روايت كرده است كه روز جمعهاى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به ايراد خطابهاى پرداخت و در ضمن آن فرمود : اى مردم ! مردم قريش را بر خودتان مقدّم بداريد و بر آنها مقدّم نشويد . از آنها دانش فرا گيريد و به آنها دانش ياد ندهيد . اى مردم ! نيروى يك تن از مردم قريش برابر با نيروى دو تن از مردم ديگر است ، و امانت پذيرى يك تن از قريش برابر است با امانت پذيرى دو تن از مردم ديگر . اى مردم ! به شما توصيه مىكنم تا نزديكان مرا از برادر و پسر عمويم ، على بن ابيطالب عليه السّلام ، دوست بداريد و اين توصيه بدان جهت است كه او را دوست نمىدارد مگر مؤمن ؛ و او را دشمن نمىدارد ، مگر منافق . آرى ، كسى كه او را دوست بدارد ، مرا دوست مىدارد و كسى كه با او كينه توزى نمايد ، با من كينه توزى كرده است و كسى كه با من كينه توزى نمايد ، خداى تعالى او را عذاب مىكند . « ابن نجّار » اين حديث را روايت كرده است .
[ همان كتاب 6 / 154 ] پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : توصيه مىكنم آنكس كه به من ايمان آورده و نبوتم را تصديق كرده ، تمسّك به ولايت على بن ابيطالب عليه السّلام بنمايد ؛ اينك كسى كه ولايت او را بپذيرد ، ولايت مرا پذيرفته است و كسى كه ولايت مرا قبول كند ، ولايت خدا را قبول كرده است .
« طبرانى » و « ابن عساكر » اين حديث را از « عمّار ياسر » روايت كردهاند .
مؤلف گويد : « متّقى » در [ 6 / 155 ] هم مختصرى از اين حديث را آورده است و « هيثمى » هم در [ مجمع 9 / 108 ] نقل كرده و مىگويد : « طبرانى » همبا اسانيد خود نقل مىكند .
[ الرياض النضرة 2 / 214 ] از « مطلب بن عبد الله بن حنطب » از پدرش
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 493
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٤٩٣