بر طرف كرد و در هنگام زوال شمس ، در حقيقت به روى من گشوده و در راه حقيقت ، از جان گذشته و عاشقانه با دشمنان نبرد كردم . « ام سلمه » از شنيدن سخنان من ، شادمان گشت و به من آفرين گفت و اظهار داشت : از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرمود : على همراز و همراه با قرآن است و قرآن هم ، همراه و همراز با على عليه السّلام است . هيچگاه على عليه السّلام از قرآن و قرآن از على عليه السّلام مفارقت نمىكنند تا اينكه كنار حوض كوثر بر من وارد شوند .
« حاكم » اظهار داشته است كه حديث مزبور از احاديث صحيح است و راوى حديث « ابو سعيد تيمى » كه همان « عقيصا » است ، مردى مورد وثوق و اطمينان بوده است . ( 1 ) مؤلف گويد : حديث مزبور را « مناوى » هم در متن [ فيض القدير 4 / 356 ] و « متّقى » در [ كنز العمال 6 / 153 ] نقل كردهاند و هر دو تن بطور اختصار به ذكر آن پرداختهاند و گفتهاند كه از « طبرانى » در كتاب « الاوسط » روايت شده است .
[ هيثمى در مجمع 9 / 134 ] از « امّ سلمه » روايت كرده است كه گفت : از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه فرمود : على با قرآن است و قرآن با على است . اين دو از يكديگر جدا نمىشوند ، مگر اينكه در روز قيامت در كنار حوض كوثر مرا دريابند .
« هيثمى » گفته است : اين حديث را « طبرانى » در « الصغير » و « الاوسط » روايت نموده است .
هامش
( 1 ) « ابو سعيد » نامش دينار و معروف به « عقيصا » بنام « ابو سعيد تيمى » شهرت دارد و جملهء فوق را از آن جهت « حاكم » ياد كرده كه علماى حديث در حق او به اختلاف سخن گفتهاند ؛ چنان كه برخى او را « غير ثقه » و بعضى « متروك الحديث » گفتهاند . « ابن حجر » در [ لسان الميزان 2 / 434 ] مىنويسد : روايت مورد اطمينانى از صحابه نقل نكرده است و تنها به پارهاى از قصهها پرداخته است و او را بدتر از « رشيد هجرى » ، « حبهء عرنى » و « اصبغ بن نباته » شمردهاند و از على « و « عمار » روايت مىكرده تا آنجا كه جمله فوق را از « مستدرك حاكم » نقل كرده است و او را از شيعيان حضرت على عليه السّلام بشمار آوردهاند . « شيخ طوسى » ، « ابو سعيد » را در ضمن اصحاب حضرت على عليه السّلام نام برده است . ( مترجم )