اختصار آورده و گفته كه روايت آن ، صحيح است .
[ همان كتاب 3 / 148 ] به سند خود ، از « مسلم بن صبيح » از « زيد بن ارقم » روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : همانا در ميان شما دو اثر گرانبار ( يا گرانبها ) باقى مىگذارم : يكى كتاب خدا و ديگرى اهل بيت من . اين دو اثر از يكديگر جدا نمىشوند تا اينكه در كنار حوض كوثر به ملاقات من برسند .
« حاكم » گفته است كه اين حديث با قواعد حديث شناسى « بخارى » و « مسلم » ، از احاديث صحيح است . ( 1 )
[ مسند امام احمد حنبل 3 / 17 ] به سند خود ، از « ابو سعيد خدرى » از پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله نقل كرده است كه فرمود : طولى نمىكشد كه دعوت حق را اجابت مىكنم و در ميان شما دو اثر گرانبار ( يا گرانبها ) به يادگار مىگذارم : كتاب خدا و عترتم . كتاب خدا ، ريسمان استوارى است كه از آسمان به زمين كشيده شده است و عترت من ، اهل بيت من هستند . و خداى لطيف و مهربان به من اطلاع داده است كه اين دو اثر ، هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا كنار حوض كوثر به ملاقات من برسند . پس بنگريد كه چگونه با آنان رفتار مىكنيد .
مؤلف گويد : اين حديث را بار ديگر ( صفحه 14 و 26 و 59 ) با اندك اختلافى در لفظ بيان كرده است و « فخر رازى » هم در ذيل تفسير آيهء * ( وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا ) * ( سوره آل عمران ، آيه 103 ) آورده است و « متّقى » هم در [ كنز العمال 1 / 407 ] نقل كرده و ضمنا گفته است كه « ابن ابى شيبه » و « ابو يعلى » از « ابو سعيد » روايت نموده و در صفحه 47 براى بار دوم ، با اندك
هامش
( 1 ) در درايهء « ابن كثير » آمده است نخستين محدثى كه از علماى سنت به جمع آورى احاديث صحيح پرداخت ، « ابو عبد الله بخارى » بود پس از او شاگردش « مسلم نيشابورى » و هر دو كتاب از بهترين كتابهاى حديث است . « بخارى » معتقد است ، « حديث صحيح » حديثى است كه راوى آن معاصر با شيخش باشد و سماع راوى از شيخ به ثبوت رسيده باشد . « مسلم » به مجرد معاصر بودن اكتفا كرده است . اين است كه جمهور محدثان ، « صحيح بخارى » را برتر از « صحيح مسلم » مىدانند . ( مترجم )