استوار و پا بر جاى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مىباشند ، پس از ارتحال او ، صدقه بر آنها حرام مىباشد .
« امام احمد حنبل » اين حديث را در [ مسند 4 / 366 ] و « بيهقى » در [ سنن 2 / 148 و 7 / 30 ] با اندك اختلاف لفظى بيان كرده است و « دارمى » هم در [ سنن 2 / 431 ] بطور اختصار آورده است . و « متّقى » در [ كنز العمال 1 / 45 ] با رعايت اختصار نقل نموده است و گفته كه « عبد بن حميد » در « مسند » خود ، از « زيد بن ارقم » روايت كرده و در [ 7 / 102 ] به دو طريق ، حديث مزبور را نقل نموده است و در ذيل هر دوى آنها مىگويد : اين حديث را « ابن جرير » نقل نموده و « طحاوى » هم در [ مشكل الآثار 4 / 368 ] به نقل آن پرداخته است .
[ صحيح ترمذى 2 / 308 ] به سند خود ، از « ابو سعيد » و « اعمش » از « حبيب بن ابى ثابت » از « زيد بن ارقم » روايت كردهاند . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به مردم فرمود : « همانا من پس از رحلت خود ، اثرى از خويش مىگذارم كه اگر به آن دست آويز شويد ، هرگز پس از من ، گمراه نخواهيد شد : يكى از آن دو كه مهمتر از ديگرى است ، كتاب خداست كه مانند ريسمانى از آسمان به زمين كشيده شده و ديگرى ، عترت و اهل بيت من است ، اين دو اثر گرانبها ( و گرانبار ) هيچگاه از يكديگر جدا نخواهند شد تا اينكه در كنار حوض كوثر به ملاقات من برسند . پس بنگريد كه بعد از رحلت من ، با آنها چگونه مدارا خواهيد كرد .
مؤلف گويد : « ابن اثير جزرى » اين حديث را در [ اسد الغابة 2 / 12 ] و « سيوطى » در « الدّر المنثور » در ذيل آيه مودّت ( سوره شورى ، آيه 22 ) روايت نموده است و مىگويد : « ابن انبارى » اين حديث را در « المصاحف » نقل كرده است .
[ همان كتاب 2 / 308 ] به سند خود ، از « جابر بن عبد الله » نقل كرده است كه گفت : در روز عرفه ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را در حالى كه سوار بر ناقهء قصوى خود
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 243
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص٢٤٣