سورة الفتح مدنية ، و هى تسع و عشرون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - ما بگشاديم مر ترا گشادنى پيدا
2 - تا بيامرزد مر ترا خداى آنچه پيش رفتست از گناه تو و آنچه سپس آيد ، و تمام كند نعمت خود بر تو ، و راه نمايد ترا راه راست
3 - و يارى دهد ترا خداى يارى دادن بنيرو
4 - وى است آن كسى كه فرو فرستاد آرامش اندر دلهاى گرويدگان تا بيفزايند گروش - يعنى يقين - با گروش ايشان ، و مر خدايراست سپاههاى آسمانها و زمين ، و هست خداى دانا صواب كار
5 - تا اندر آرد مردان گرويدگان را و زنان گرويدگان را اندر بوستانهايى كه همى رود از زير آن جويهاى روان جاودان اندر آنجا ، و بپوشاند ازيشان بديهاى ايشان ، و هست اين نزد خداى رستگارى بزرگ
6 - و عذاب كند مردان منافق را و زنان منافقه را ، و مردان انباز گيرنده را و زنان انباز گيرنده را ، گمان برندگان بخداى گمان بد ، بر ايشانست گشتن بدى و خشم گرفت خداى برايشان و لعنت كرد ايشان را ، و آماده كرد مر ايشان را دوزخ و بد جاى بازگشتن است
هامش
( 1 ) در نسخهء « صو » كه اكنون متن است ، چنان كه معهود است ترجمهءبسم اللَّه الرحمن الرحيم بدين تفسير است : بنام آن خدايى كه درهاى خير بر محمد گشاده گردانيد ، مهربانى كه ورا شفيع امت گردانيد ؛ بخشايندهء كه مو . . . از امت كرد . ( و جملهء آخر در كنارهء صفحه در عكس نگرفته است )