علم الحديث : علمى است كه معدنى مذكورات و متن حديث و راههاى صحيح و سقيم و شرائط روات و اقسام مرويات بوسيلهء او فهميده مىشود تا در نتيجه مقبول از مردود تميز داده شود و براى عمل يا اجتناب از او مهيا باشد .
بديهى است علم الحديث افضل دو علم درايت و روايت است زيرا كه غرض ذاتى از هر دو ، عمل است البته درايت سبب نزديك عمل است .
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خبرى را كه عمل كنى و به كار بندى بهتر است از هزار خبر كه تنها بروايت آنها اكتفا كرده باشى .
و فرمود : بر شما باد درايات ( عمل به احاديث ) نه روايات .
طلحة بن زيد گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود راويان كتاب بىشمارند و عاملان به او اندك از بسيار و چقدر از اندازه بيروناند مستنسخين كتاب كه خود كور و كرند .
دانشمندان را درايت مجزى است و جاهلان را روايت كافى است .
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در قسمتى از گفتار خود فرمود : تا شاهد شما بغائبتان برساند .
زيرا دربارهء شاهد اميدواريم سخنى كه شنيده بغائبى بگويد و در نتيجه از او بپذيرد كه اگر خود او حضور داشت بان سخن اعتنائى نمىكرد .
و فرمود : خدا زندگى آسوده و خوشى ارزانى فرمايد به كسى كه حديث ما را از ما بشنود و نگهدارى كند تا به ديگرى آموزد زيرا اتفاق مىافتد آدمى فقه را به كسى كه افقه از اوست مىآموزد و بسا حامل فقه است كه خود او فقيه نميباشد .
منية المريد ( فارسى ) — صفحة 314
مساهمون: الشهيد الثاني
ص٣١٤