تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
و در امان او باشد ، از اينجاست كه ابن عباس گفته : هركجا علم را يافتيد فراگيريد و گفتار فقها را دربارهء يكديگر نپذيريد زيرا اختلاف و دوئيت اين گروه مانند مخالفت بزهاى نر است در مراتع و چراگاه‌ها اما : آنچه در باب مذمت حسد و وعيد بر او رسيده از اندازه بيرونست در مذمت حسد همين‌قدر كافى است كه آنچه گناه و فساد از آغاز روزگار تا انجام او رخ ميدهد همه از سرچشمه حسد سيراب مىشود . چون در ابتدا كه شيطان بر موقعيت آدم عليه السّلام اطلاع پيدا كرد و حسد ورزيد تا سرانجام مطرود درگاه و مستحق لعن حضرت إله گرديد و شكنجهء دائمى دوزخ را نصيب برد درصدد اغواء فرزندان آدم عليه السّلام برآمد و بر آنها تسلط پيدا كرد و مانند خون و روح در كالبد ايشان راه يافت و بالاخره علت كلى فساد و جنايتكارى روزگاران شد بديهى است فساد ، نخستين خطائى بود كه پس از آفرينش آدم عليه السّلام واقع گرديد و در نتيجه ايجاب كرد كه فرزند آدم عليه السّلام برادر خود را بكشد و قرآن مجيد اين جنايت بزرگ را از آن دو ، بعنوان حكايت ياد فرموده . گذشته از اين خداى متعال حاسد و ساحر را همقرين يكديگر دانسته كه ( در سورهء فلق آيهء سوم ) فرموده
وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ ، وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ ، وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ ،
رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود حسد مانند آتشى كه هيزمها را مىخورد كارهاى نيكو را مىبلعد . و فرمود حسد و بغضاء كه يكى از بيماريهاى امم پيش از شما است بعنوان ارمغان بشما رسيده ، بغضاء حالقه و سخن زشت بىپايه است ، نگويم مرادم از حالقه حالقهء شعر است ، ( در شعر مپيچ و در فن او چون اكذب
منية المريد ( فارسى ) — صفحة 265 | الشهيد الثاني / ساعدى خراسانى