و آن حضرت فرمود كه بندهء مؤمن غبطه « 1 » ميبرد و حسد نمىورزد و آدم منافق حسد ميبرد و غبطه نمىخورد .
مناظره و هجر و قطيعه
ششمين - آفتى كه بر مناظره مترتب است هجر و قطيعه مىباشد ، هجر و قطيعه يكى از لوازم حقد است زيرا مناظرهكاران وقتىكه منافرت و دلتنگى ميان آنها پيدا شود و از آن طرف ايجاب كند كه خشم و غضب نيز صورت بگيرد و هر يكى از آنها بگويد من گفتارى صواب گفتم و تو خطا كردى ، و روى اين زمينه اعتقاد كند يا اظهار نمايد كه آن ديگرى راجع بامر باطل بىاصل خود اصرار دارد و اراده كرده كه هرچه بيشتر بر گفتار خلاف خود تظاهر نمايد ، در نتيجه از حقد بر او و خشمگين شدن بر عمل او هجر و قطيعه حاصل گردد ، البته اين موضوع از گناهان بزرگ و معاصى كبيره بشمار آمده .
داود بن كثير روايت كرده از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود :
از پدرم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم نقل شده كه فرمود دو نفر مرد مسلمان كه از يكديگر قهر كنند و سه روز بدين منوال بگذرانند و صلح نكنند اصلاح نيابند مگر كه از دين اسلام بيرون روند و ولايت و دوستى ميان آنها برقرار نگردد ، در نتيجه هريك زودتر به صحبت با رفيقش پيشى گرفت و آشتى كرد روز قيامت زودتر به بهشت رود .
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : دو مرد ، به جدائى و افتراق ميان يكديگر
هامش
( 1 ) به طورىكه اشاره كرديم حسد آنست كه آدمى سلب نعمتى را از ديگرى بخواهد و تنها خود را شايسته آن نعمت بداند ، و غبطه آنست كه چنانچه براى خود ميخواهد براى ديگرى نيز آرزو كند ، و زوال نعمت را از او تقاضا ننمايد ، شاعرى گفتهدريت و فى العهد يا عمرو فاغتبط * فان اغتباطا بالوفاء حميد .