مفضل گفته حضرت صادق عليه السّلام فرمود ترا از دو خصلتى كه نتيجهاش هلاكت مردان است نهى ميكنم نخست ، آنكه از راه باطل دين خدا را بپذيرى ، ديگر آنكه دربارهء حكمى كه عالم به او نيستى فتواى بدهى .
ابن شبرمه « 1 » كه از فقهاء عامه است گفته حديثى را از جعفر بن محمد ( صادق ) عليه السّلام متذكر نشدم جز اينكه نزديك بود دلم منقلب شود
او گفته هنگامى كه ميفرمود حديث كرد مرا پدرم از جدم از رسول خدا ، سوگند به خدا كه نه پدرش بر جدش افترا زده و نه جدش به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم .
چنانچه فرمايد حضرت رسول فرمود كسى كه بقياس عمل كند خود و ديگران را هلاك كرده و كسى كه در ميان مردم فتوى دهد با آنكه ناسح را از منسوخ و محكم را از متشابه تميز نميدهد به هلاكت خود و ديگران اقدام نموده .
يكى از تابعين گفته : صد و بيست نفر انصارى از اصحاب رسول خدا را ملاقات كردم كه هرگاه از يكى آنها مسئلهء سؤال ميشد او به ديگرى محول ميكرد تا به نفر اول ميرسيد .
هم او گفته در همين مسجد صد و بيست نفر از اصحاب پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم را درك كردم ، هنگامى كه يكى از آنها حديثى را نقل ميكرد دوست داشت رفيقش حديث را كفايت كند ، و هرگاه فتوائى ميداد ، مايل بود رفيقش وى را در اين امر كفايت نمايد .
هامش
( 1 ) ابو شبرمه عبد الله بن شبرمه معروف به ابن شبرمه سال 92 هجرى متولد و از فقها و قضات كوفه و شاگرد شعبى بوده ، حماد بن زيد گفته در فقهاء كوفه فقيهتر از ابن شبرمه نديدم وى بسال 144 هجرى مرده شبرمه بضم اول و سوم و سكون دوم و فتح چهارم بمعنى گربه است .