و اگر شاگرد هنگامى وارد جلسه شد كه جز پارهء از مباحث مسئلهء فوق البيان باقى نمانده به طورىكه ورود آن شاگرد مصادف با حركت ديگران مىباشد باقيمانده را تأخير اندازد و خود را به بحثى ديگر يا امرى آخر سرگرم بسازد تا شاگرد بجلسهء درس ورود كند سپس باعادهء ما بقى بپردازد تا در چنين موقعى شاگرد تازهوارد شرمنده نگردد .
استاد از آنچه نميداند شرمنده نباشد
بيست و سوم - از اهم موضوعاتيست كه استادان نهايت مراعات را دربارهء او ملحوظ دارند و نصب العين نمايند .
هرگاه از مسئلهء پرسش شد يا در هنگام تدريس موضوعى طارى گرديد كه اطلاعى دربارهء او نداشت بگويد نميشناسم ، يا تحقيق ننمودهام يا نميدانم يا بايد تجديدنظر كنم ، از چنين موضوعى ننگ نداشته باشد ، زيرا شأن عالم است كه آنچه را نميداند ( بگويد « 1 » نميدانم ) و خدا بدين امر داناست .
حضرت على عليه السّلام فرمود : هرگاه از موضوعى كه اطلاعى نداريد و كسى از شما بازجوئى كرد بگريزيد .
عرض كردند : چگونه بايد گريخت ؟ فرمود بگوئيد خدا ميداند .
حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام فرمود : آنچه را نميدانيد بگوئيد خدا ميداند . زيرا آدمى كه از تفسير آيهء قرآنى اطلاع كاملى ندارد و بىمهابا از در تفسيرش درآمده و سخن از چنينوچنان ميگويد در راهى واقع مىشود كه دور تر است از آنچه ميان آسمان و زمين است .
هامش
( 1 )تا نيك ندانى كه سخن عين صوابست * بايد كه به گفتن دهن از هم نگشائى
گر راست سخن گوئى و در بند بمانى * به زانكه دروغت دهد از بند رهائىسعدى