تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
زشتى كه در كانون او جايگزين شده از آنچه ميگريزد در او واقع شود و از آنچه دورى ميجويد متصف گردد . حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : آدمى كه از چيزى كه به دو عطا نشده اظهار سيرائى كند مانند كسى است كه جامهء زور پوشد . كردگار بيچون در كتاب شريف قرآن ، دانشمندان را بر اثر قصهء موسى و خضر ( ع ) تأديب فرموده كه از او سؤال فرمود در تمام روى زمين از تو دانشمندترى هست موسى عليه السّلام بدون آنكه در پاسخ حضرت بارى عرض كند خداى تعالى از من داناتر است نقاب از چهرهء جواب برداشت و باظهار معلومات خويش سرگرم شد ، خداى بزرگ آياتى كه مشعر بر ذلت موسى و عظمت خضر عليه السّلام مىباشد در كتاب مقدس قرآن بيان فرموده كه ما به زودى به برخى از نكات او اشاره خواهيم كرد .

استاد از نظر تبيين خطا

بيست و چهارم - هرگاه تقرير يا جوابى به نظر آورد كه : ميپنداشت صواب و حق است و بحاضرين تلقى نمود اتفاقا نتيجه به عكس داده ، فورا درصدد تبيين خطا و فساد قول خود برآمده و هنوز شاگردان جلسهء درس متفرق نشده بخطاء خويش اعتراف كرده و آنها را به اين معنا متوجه سازد ، و حيا و شرمندگى را مانع ندانسته و منقاد نفس اماره واقع نشود كه : در آينده شاگردان را بخطاء خويش متوجه سازم ، و موضوع حق را براى آنها بازگويم ، زيرا چنين انديشهء ، - حيله‌گرى نفس و فريب شيطانيست . و از وجوهى ، زيان بزرگى را دارا مىباشند . نخست : پا برجا ماندن خطا در دل شاگردان دوم : در عين نيازمندى