دارد بازگويد و اگر از مراد شاگرد اطلاعى حاصل نكرد و امر بر او مشتبه شد نخستين از امورى كه محتمل است پرسنده اراده كرده باشد بازجوئى كند و چنين بگويد : آيا در سخن خود اين موضوع را اراده نمودهء ؟ اگر گفت آرى پاسخش را بدهد ، و الا از احتمال ديگرى بازپرسى كند ، اگر پرسنده امر ركيكى را پرسش نمود او را استهزاء ننمايد و كوچك نشمارد زيرا موضوع پرسش از جمله اموريست كه احتمال حيلهگرى در او راهى ندارد و چنين وانمود كند كه همگان در اولين پايهء از سلم دانش چنين بوده ليكن بر اثر كوشش ، دانشمند فقيهى گرديدند
توقير بيگانه در جلسهء درس
بيست و يكم - اگر بيگانهء در جلسهء درس وارد شد اظهار دوستى كند و مطالب را بطورى مبسوط تشريح نمايد ، تا شرح صدرى از جهة او حاصل آيد ، زيرا براى شخص تازه وارد خوف و دهشتى است ويژه در مقابل مردان دانشمند ، تا ميتواند نظر و التفات بسوى او را از جهة بيگانگى زياده نفرمايد ، زيرا بيگانهء تازه وارد اگر از اهل بحث و پرسش باشد بواسطهء توجه بيحد معلم شرمنده شده و از سؤال و استفاده خوددارى مىكند .
استاد و ورود برخى از شاگردان
بيست و دوم - هرگاه در طرح مسئلهء وارد شد و هنوز در اطراف او صحبت نكرده و نظريهء نداده ، برخى از فضلاء حوزهء درس وارد شده از ذكر مسئله و كيفيت صحت و سقم ، گفتگوهاى در اطراف او خويشتن دارى نموده تا واردين بجاى خود قرار بگيرند ، و اگر ورود آن عده مصادف شد با هنگامى كه معلم در اطراف آن مسئله گفتگو مىكند مسئله را اعاده كند يا منظورش را بيان نمايد .