پندار خودش احتمال قوى كه جزء لاينفك او گرديده حاصل كند ، زيرا سد راه اعتراض ايجاب مىكند كه فساد آن امر از نظر تحقيق بر وى مكشوف شود ، چنانچه اين مطلب را در آداب متعلم توضيح خواهيم داد . در نتيجه مثل عالم و متعلم كه بايد با نظر دقيقى اخلاق و رفتار خود را صورتبندى نمايند مثل انگشترى و موم است به اين معنا : اگر كسى انگشترى را بر موم بفشارد تا آنچه بر او حك شده ظاهر گردد جز نوشته بر اصل انگشترى چيز ديگرى هويدا نشود ( مصراع ) از كوزه همان برون تراود كه در اوست .
گروهى از طلاب را ديديم كه با اساتيدشان بر خلاف اصول اخلاق و رفتار آميزش داشتند عاقبتالامر جز زيان نتيجهء نبردند ، آرى جز خبير آگاه ترا راهنمائى بدين راه ننمايد .
استاد و تظاهرات دينى
هشتم معلم دانشمند بايد به قدر طاقت خود بدون آنكه كسى را به تكليف وادار سازد اظهار حق نمايد و حقوق الهى را براى مردم بگويد . و هرگاه فردى را ديد كه از حق اعراض نموده و در طاعت و بندگى كوتاهى مىكند او را بمدارا پند و اندرز دهد : و اگر نپذيرد از روى ذلت و خوارى به نصيحت او قيام كند ، و اگر سرپيچى كرد و بسخن او وقعى نگذارد قطع مراوده و دوستى نمايد ، و اگر به طور كلى از اين عمليات نتيجهء نگرفت او را نهى كرده و از راه امر بمعروف طريق حق را معرفى كند ، بارى اين موضوع اضافه تكليفى است كه مىبايد شخص عالم متحمل شود ، گرچه همهء مكلفين در اصل وجوب امر بمعروف شريكند ، جز اينكه عالم ، ويژه اين امر قرار گرفته و براى اين معنى بر گزيده شده ، زيرا مرد دانشمند مانند سرپرستى است كه پروندهء امر