استاد و كارهاى شرعى
هفتم - معلم بايد از مخالفت رفتار با كردار اگرچه بطريق دستور شرع باشد دورى كند مانند اينكه عملى را محرم داند و خود به كار بندد ، و يا حكمى را واجب داند و عمل نكند ، يا مردم را بعملى وادارد و خودش بجا نياورد ، گرچه تمام عمليات او بحسب حال گوينده طبق دستور شرع اسلام است . زيرا احكام شرعيه بر اثر اختلاف اشخاص مختلف مىشود ، مانند اينكه مردم را به تشييع جنازه و باقى احكام امر كند و دستور بدهد كه نماز به پا دارند و قضاى حاجت مؤمنين و كارهاى پسنديده و زيارت مشاهد پيمبران و ائمه عليه السّلام بنمايند ، و خودش بر اثر اشتغال بامر اهمى كه اصولا منافى با دستورات اوست عملى نسازد ، زيرا امر مهمى كه مرد عالم در نظر گرفته و سرگرم به دو شده برتر و متعين است نسبة بكارهائى كه ديگران درصدد اعمال آنها ميباشند ، در اين هنگام اگر خائف شد كه امر بر مردم مشتبه شده ، بر شخص عالم فرض است از جهة دفع وسوسهء شيطانى كه در دلهاى مردم جايگزين شده سبب مخالفة خود را اعلام نموده و بيچارهگان را از چاه نگرانى و اشتباه نجات دهد ، چنانچه اين عمل از جهة پيمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم اتفاق افتاد شبانگاهى كه با بعض همسران خود به منزل تشريف ميبرد ، برخى از اصحاب ، حضرت را در راه ملاقات كردند پيمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم خائف شد ، مبادا گمان بد در حق حضرت نمايند حضرت صلّى اللّه عليه و إله و سلّم همسرش را معرفى فرمود همانا فلان زوجه منست كه براى ترميم امرى با او از منزل بيرون آمده اينك به خانه برميگردم .
اين عمل پيمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم تنها براى دفع شبهه از نظر آن صحابى بود بنابراين بر شنونده لازم است هرگاه شبههء در دل او راه پيدا كرد از در جستجو درنيامده و راه اعتراض را بر خويش مسدود دارد اگرچه از