( 1 ) حسين بن ظريف گويد دو مسأله مشكل همواره مرا به خود مشغول كرده و ميخواستم براى حل آنها از حضرت ابو محمد استمداد نمايم .
پرسش اول آنكه قائم آل محمد هر گاه ظهور نمايد چگونه داورى مىكند و مجلس داورى او كه در ميان مردم قضاوت مىكند بچه كيفيت است ؟
پرسش دوم آن بود دستورى براى تب نوبه ميخواستم اتفاقا در هنگام نوشتن عريضه از اين سؤال خاطر كردم .
حضرت ابو محمد ع پاسخ داد پرسيدى هنگامى كه قائم ظهور مىكند چگونه داورى مىنمايد پاسخ اين پرسش اينست حضرت مشار اليه در هنگام ظهور مانند داود پيغمبر مطابق با علم خود حكومت مىنمايد يعنى بينه و برهانى از كسى نميخواهد .
پرسش دوم در وقتى كه مشغول نگارش سؤال بودى ميخواستى در بارهء چارهء تب نوبه درخواستى بنمائى فراموش كردى اكنون هر گاه كسى به اين تب مبتلا شود آيه شريفه
يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ
را در ورقهء مينويسى بر تب دار مىآويزى .
من حسب اتفاق بر تبدارى آيه مزبوره را آويختم افاقه حاصل كرد .
( 2 ) اسماعيل بن محمد كه از نوادههاى عباس بوده ميگويد هنگامى انديشيدم سر راه حضرت ابو محمد نشسته هر گاه حضرتش عبور فرمايد اظهار حاجت نمايم و بدين وسيلهء استفادهء كرده باشم به همين كيفيت سر راه آن حضرت نشستم چون عبور كرد برخاسته و اظهار نيازمندى نموده و معروض داشتم سوگند به خدا باندازهء يكدرهم پول براى خرج صبح و شام خود ندارم ! فرمود اى بينوا سوگند دروغ ياد ميكنى با آنكه دويست دينار در فلان مكان پنهان كردهء آنگاه