باب سىام در بيان ورود حضرت ابو الحسن ع از مدينه بسامرا و رحلت آن حضرت و سبب وفات و عدد فرزندان و بخشى از اخبار مربوط بدان .
( 1 ) سبب احضار حضرت ابو الحسن به سامرا آن بود كه عبد اللَّه بن محمد در مدينه منوره امور جنگى و امامت جماعت را اداره ميكرد وى از حضرت ابو الحسن به متوكل شكايت و سعايت كرد و منظورش آن بود بدين وسيله آزارى به آن جناب برسد .
حضرت ابو الحسن از سعايت او باخبر شده نامهء بمتوكل مرقوم فرمود كه نفس سركش عبد اللَّه او را بر اين داشته كه از من سعايت نمايد و آنچه نوشته دروغ بوده .
متوكل پس از قرائت نامهء حضرت ابو الحسن ع عريضهء تقديم داشته و آن حضرت را با بهترين طرزى كه قول و فعل حاكى از آن بوده بسامرا دعوت نموده و نامه متوكل بدين مضمون ترجمه مىشود .
بنام خداوند بخشندهء مهربان اما بعد امير المؤمنين از قدر و منزلت تو باخبر است و قرابت ترا مراعات مىنمايد و از حقوق تو احترام ميگذارد و آنچه لازمهء شخص تو و خاندان تست در نظر دارد و آرزومند است خدا امور تو و كسانت را به آنچه خير و صلاحست آماده فرمايد و اساس آبروى تو و آنان را استوار سازد و راحتى و آسايش را براى تو و آنها مهيا نمايد و ما از ايراد اين جملات غرضى نداريم جز اينكه خواستيم تحصيل خوشنودى خدا كرده و آنچه بر ما لازمست در بارهء تو و ايشان رعايت كرده باشيم .