تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإرشاد ( فارسي ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦
و خاندانش روغن زيت و سركه و عجوه ( نوعى از خرما ) بود و جامه‌اش منحصر بكرباس بود و هر گاه آستين آن از دستش تجاوز ميكرد ما زاد آن را با مقراض ميچيد . و بالاخره در ميان فرزندان و اهل بيت آن حضرت هيچ يك از نظر لباس و دانائى باندازهء على بن الحسين ع نبودند . چنانچه روزى فرزند بزرگوارش حضرت ابو جعفر باقر ع بر او وارد شد و آن حضرت را از عبادت و بندگى بپايهء ديد كه هيچ پارسائى بدان مقام نرسيده ملاحظه كرد كه رنگ صورت مباركش از بيدارخوابى زرد شده و ديدگانش از زيادى گريه ورم نموده و دماغ و پيشانيش پينه بسته و پاهايش از قيام براى نماز متورم شده . حضرت باقر ع فرمود هنگامى كه اين حال را در پدر بزرگوارم مشاهده كردم نتوانستم از گريه خوددارى نمايم . پس از اندك انديشهء بجانب من توجه كرده فرمود بخشى از صحيفه‌هائى كه عبادات على ع در آن نوشته شده بياور چون آنها را بحضور انور تقديم كردم پس از آنكه پاره از آن را قرائت كرد و عبادات خود را در برابر آنها ناچيز ديد دلتنگ شده صحيفه را به زمين گذارده فرمود چه كسى ميتواند پا بپاى على ع عبادت كند . ( 1 ) 5 - عبد اللَّه قرشى گفته عادت على بن الحسين ع آن بود هر گاه وضو ميگرفت رنگ صورتش زرد ميشد ، كسانش كه اين حال را در وى مشاهده ميكردند ميپرسيدند در اين وقت چه امرى براى شما اتفاق مىافتد كه اين گونه رنگ شما زرد ميگردد . فرمود مگر نميدانيد هنگامى كه وضو ميگيرم خود را براى حضور در برابر چه شخصى آماده ميسازم .