اين متن ( با اختلاف اندكى ) در تفسير القمي ( 1 / 341 - 342 ) آمده است .
بنا به گفته أفندي ( رياض 6 / 49 ) ، ابن طاووس در الدروع از تفسيري با عنوان
" تفسير القرآن للائمه " نقل كرده است كه به گفته وى ، احتمالا به توسط رواة يكى از
أئمة بعدى تأليف شده است . چنين عنواني در الدروع * نيامده است . أفندي دو سند از
تأليف نقل مى كند . روشن نيست كه اين همان " تفسير ( عن ) أهل البيت " باشد .
568 . * * تفسير غريب القرآن / أبو عبد الرحمن بن محمد بن هاني ( قرن چهارم ؟ )
سعد السعود 21 ، 249
ظاهرا دربارهء مؤلف اطلاعى نداريم مگر آنكه أو را عبد الرحمن بن محمد بن
عبد الرحمن الشريف أبو القاسم الحسنى العلوي بدانيم كه تفسير فرات إبراهيم كوفي را
روايت كرده است ( نوابغ ص 148 ) . در مورد نقل شده ( از برگ 1 - ر ، از سطر 16 ; ش
كراسه نيامده ) " تمنى " در آية 52 / حج به معناى " قرء " تفسير شده است . ابن طاووس
يادآور مى شود كه اين تفسيري معمول است ; اما بعدا از آن انتقاد مى كند ( سعد 249 -
250 ) .
569 . + تفسير غريب القرآن على حروف المعجم / أبو بكر محمد بن عزير ( يا : عزيز )
العزيرى ( يا : العزيزي ) السجستاني ( م 330 )
ذريعة 16 / 49 ش 206
سعد السعود 21 ، 247 - 248
درباره مؤلف نك : سزگين 1 / 43 - 44 . عنوان كتاب در ذريعة " غريب القرآن " آمده
است . اين تأليف كه با عنوان " نزهة القلوب " يا " التبيان في تفسير غريب القرآن " نيز شناخته
مى شود ، به نظر مى رسد كه در ميان امامية شايع بوده است : براي مثال ، كفعمي تلخيصي
براي آن نوشته است : ( نك : رياض 1 / 23 ) . ابن طاووس دو نسخه ء از اين تأليف را در
دست داشته وهر مورد را از يكى از اين دو نسخه ء نقل كرده است . مورد أول از نسخه
أول ( برگ 4 - ر ) در تفسير كلمه ء " صراط " است ( = غريب القرآن ، قاهره 1342 ،
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 542
مساهمون: إتان گلبرگ
ص٥٤٢