شايد معاصران طبري هم ) آن را عنوان حنابله مى دانسته اند . اين تفسيري است كه ماسينيون
پيشنهاد كرده وبروكلمان پذيرفته است ( مق : Gilliot ) . سزگين ( پيرو آقا بزرگ اين تفسير
را رد مى كند ومى گويد : حرقوص بن زهير ( يعنى حرقوص بن زهير السعدي معروف به
ذوالخويصره التميمي ) از خوارجى بود كه در سال 37 كشته شد . ( در واقع أو در نهراوان
در سال 38 كشته شده است ; نك : دائرة المعارف چ 2 مقاله " حرقوص بن زهير السعدي "
[ از : eccia Vaglieri . V . L ] . عبارت طرائف وأنوار النعمانية ( كتاب أخير به نوشتههاى قبلي
بويژه طرائف وتبصرة العوام ابن داعى [ تهران 1304 ص 40 = تحقيق اقبال ص 106 ;
نك بحث Gilliot درباره ابن داعى ] ) نشان مى دهد كه خارجي بودن حرقوص بن زهير
سعدى متناقض ( آن گونه كه سزگين ادعا كرده ) با اطلاق حرقوصية بر حنابله نيست . ب :
اينكه رد بر حرقوصيه محتملا تأليف طبري بوده ( چنان كه نجاشي ص 322 ش 879
معتقد است ) نه محمد بن جرير بن رستم طبري شيعي چنان كه آقا بزرگ وسزگين به تبع
وى مطرح كرده اند ( سزگين 1 / 328 ش 2 ) .
تأليف ديگرى كه ابن طاووس از آن نقل كرده " عيون أخبار بني هاشم " طبري
مى باشد ( ملاحم 93 - 95 / 104 - 106 ; نك : همين فهرست ذيل همين مورد ) ; به گفته
ابن طاووس وى آن را براي علي بن عيسى بن جراح ( م 234 ) وزير المقتدر نوشته است ;
( نك : دائرة المعارف چ 2 مقاله " علي بن عيسى " [ از : Bowen . H ] ; Sourdel در Vizirat
فهرست اعلام آن ) . اين محتمل است زيرا امكان دارد كه أو در بين آشنايان طبري بوده
باشد ( Sourdel ج 2 ص 525 ; Rosenthal كتاب Tabari ص 73 ) . ابن طاووس از
نسخهاى كه بنا به حدس أو در حيات طبري نوشته شده است استفاده كرده است . متن نقل
شده ، نقل مناظرهاى است ميان بني هاشم ومعاوية ; در آنجا معاوية ادعاى بني هاشم را در
باره خلافت رد مى كند ودر برابر ، عبد الله بن عباس به أو پاسخ مى دهد . آهنگ دليل ابن
عباس مطابق با تبليغات بنى عباس است ; ابن عباس مى گويد : امام يكى از ميان ماست
وعيسى [ ع ] پشت سر أو نماز خواهد خواند واگر مىخواستم از أو نام مى بردم ( مق :
, Black Banners from the East , Sharon . M ( 83 - 82 . pp , 1983 , Leiden
مورد مزبور ، اين احتمال را مطرح مى كند كه " تأليف " مذكور همان فضائل العباس
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 289
مساهمون: إتان گلبرگ
ص٢٨٩