فصل 66
اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) فتح خراسان و هند را پى مى گيرد
معاويه از فتوحات دست كشيد ؛ اما علي ( عليه السلام ) چنين نكرد
1 . از ستمهاى قريش به علي ( عليه السلام ) اين است كه فتوحات را به ابوبكر و عمر و عثمان نسبت داده و نقش علي ( عليه السلام ) و شاگردان دليرش را ناديده گرفتهاند ؛ يعنى فرماندهانى همچون : خالد بن سعيد بن عاص و برادرانش ابان و عمرو ، بريده اسلمي ، عمار ، حذيفه ، سلمان ، مقداد ، حجر بن عدي ، اشتر ، هاشم مرقال ، ابوذر ، عبادة بن صامت ، براء بن عازب ، ابوايوب انصاري ، بلال ، عبدالله بجلي ، عدى بن حاتم ، بديل بن ورقاء ، ابوعبيدة بن مسعود ثقفي ، و ديگر فرماندهان عرصه پيكار كه فتوحات بر اثر تلاشها و دلاوريهاى آنان صورت پذيرفت .
مسلمانان در نبرد جسر ، در اوايل فتح عراق ، عقب نشستند . حذيفه و عمار به عمر پيغام فرستادند كه ايرانيان صدوپنجاههزار سرباز گرد آورده ، به سوى مدينه در حركتند .