و شريعتت را زنده دارم و كارها را در مسير درست به جريان اندازم و حق را به حقداران بسپارم و بر روش پيامبرت طى طريق نمايم و گمراهان را به نور هدايتت رهنمون گردم . » ( شرح نهجالبلاغه ، 20 / 298 )
3 . پس از آن كه قريش در پى واكنشهاى مردم به فساد روزگار عثمان ، ناچار شد با علي ( عليه السلام ) بيعت نمايد ، بسيار زود از اين بيعت پشيمان گشت و بر او شورش نمود و نبرد جمل را در برابر وى برانگيخت و با اين حال ، علي ( عليه السلام ) همت خود را براى ادامه فتوحات پى گرفت . يعقوبى گويد : هنگامى كه على از نبرد جمل فراغت يافت ، جعدة بن هبيرة بن ابووهب مخزومى را به سوى خراسان گسيل داشت و ماهويه مرزبان مرو نزد وى آمد . او در مكتوبى شروط خود را برايش نگاشت و فرمانش داد تا از اين پس ، خراجى را كه بر عهدهاش قرار گرفته ، بپردازد و او به عنوان خراج پيشين هم مقدارى پرداخت نمود .
( تاريخ يعقوبي ، 2 / 183 )
4 . هبيرة بن ابووهب از دليران نامدار بود . پسرش جعدة بن هبيره ، خواهرزاده على بن ابيطالب و مادرش ام هانى دختر ابوطالب بود . فرزندش عبدالله بن جعدة بن هبيره ، همان كسى است كه قهندر و بخشى گسترده از خراسان را فتح نمود و شاعر درباره وى گفته است :
اگر ابنجعده نبود ، قهندر و خراسان براى شما فتح نميگشت تا در شيپور پيروزى بدمند ! ( شرح نهجالبلاغه ، 18 / 308 )
در برخى منابع ، قهندز ثبت گشته است . ( معجم البلدان ، 4 / 419 ؛ صحاح جوهري ، 1 / 433 )
5 . طبرى گويد : وى به ابرشهر رسيد و ديد كه آنان از پذيرش اسلام خوددارى ميكنند . نزد على آمد و خبر داد . علي ، خليد بن قره يربوعى را اعزام نمود و او نيشابوريان را محاصره كرد تا زمانى كه با وى به توافق رسيدند . مردم مرو نيز با او توافق كردند . او دو تن از شهدختها را كه در امان درآمده بودند ، نزد على روان نمود . على به آنان اسلام را عرضه نمود و خواست كه برايشان همسر گيرد . آن دو گفتند : « ما را به ازدواج پسران خودت درآور ! » على از اين كار
نبرد جمل ( فارسى ) — صفحة 665
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٦٦٥