تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نبرد جمل ( فارسى ) — صفحة 531

مساهمون:

ص٥٣١
شد و هنوز جدا نشده بوديم كه آن مرد نزد ما وارد شد ، در حالى كه گويا اصلا كور نبود ! » ( ارغام المبتدع الغبى فى جواز التوسل بالنبي ، 13 ) طبرانى اين روايت را صحيح شمرده و حمدى سلفى پس از آن گفته است : « در صحت اين حديث مرفوع ، ترديد نيست . » سقاف گويد : رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) به آن مرد نابينا آموخت كه بگويد : « بارخدايا ! من به واسطه پيامبرت محمد كه پيامبر رحمت است ، به تو روى مي‌آورم . اى محمد ! من به واسطه تو ، به خدايم روى مي‌نمايم تا حاجتم را برآورد . » اين حديث ، صحيح و مشهور ميان عالمان است . ترمذى ( السنن ، 5 / 569 ) و بيهقى ( دلائل النبوه ، 6 / 166 ) و حاكم ( المستدرك ، 1 / 313 ) آن را روايت نموده‌اند . حاكم آن را بنا بر معيارهاى مسلم و بخاري ، صحيح شمرده و ذهبى و جز او آن را با سندهاى صحيح پذيرفته‌اند . ( التنديد به من عدد التوحيد ، 33 ) ما احاديث توسل را در مناظره‌هاى خود با بزرگان وهابيت ، به طور كامل آورده و در مجلد سوم از كتاب « العقائد الاسلامية » ياد كرده‌ايم . اين حديث از امام باقر ( عليه السلام ) در دست ماست كه فرمايد : « هرگاه چيزى را از خدا مي‌خواهي ، وضويى نيكو بساز و سپس دو ركعت نماز بخوان و خدا را به بزرگى ياد كن و بر پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) درود بفرست و بعد از سلام نماز بگو : « بارخدايا ! از تو درخواست مي‌كنم كه تو فرمانروايى و بر هر چيز توانا و مقتدرى و هر چه خواهي ، همان شود . بارخدايا ! به تو روى مي‌آورم به حق پيامبرت محمد پيامبر رحمت . اى محمد ، اى رسول خدا ! من به واسطه تو به خدا كه خداوندگار تو و من است ، روى مي‌آورم تا نيازم را برآورد . بارخدايا ! به حق پيامبرت محمد ، نياز مرا برآورده ساز . ” و آن‌گاه ، حاجتت را بخواه ! » ( الكافي ، 3 / 478 )