فصل 57
شكست سپاه عايشه و سربلندى و بزرگوارى علي ( عليه السلام )
شتر عايشه فروافتاد و نبرد پايان يافت
ابنابيالحديد گويد : علي ( عليه السلام ) هنگامى كه ديد مرگ بر مدار آن شتر ميگردد و تا هنگامى كه زنده باشد ، آتش جنگ خاموش نميشود ، شمشيرش را بر دوش نهاد و به سوى وى روى كرد و يارانش را نيز به اين كار امر نمود . پس پياده به سوى آن رفت ، در حالى كه مهار در دست بنيضبه بود . سپس به نبردى سخت پرداختند . كشتار در ميان بنيضبه شدت گرفت و بسيارى از آنان كشته شدند . علي ( عليه السلام ) همراه گروهى از نخعيان و همدانيان به سوى شتر رفت و به يكى از مردان نخعى به نام بجير فرمود : « اى بجير ! كار شتر را يكسره كن ! » وى ضربتى بر پشت شتر زد كه به پهلويش نشست و گردن به زمين چسباند و صدايى برآورد كه شديدتر از آن شنيده نشده بود . همين كه شتر بر زمين افتاد ، مردان گريختند ، همچنان كه ملخها در هواى طوفانى به پرواز ميآيند . سپس عايشه