پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم اوس را احضار كرد و آنگاه كه وى نزد رسول اللّه آمد ، حضرت به او فرمود : چه شد كه اين عمل ناشايست را مرتكب شدى ؟
اوس پاسخ داد : شيطان عقل مرا ربود و مرا از راه راست منحرف ساخت و در حال غضب مرا گمراه كرد و بدين گونه ارتباط و صميميت چندين ساله من و همسرم را قطع كرد ، اكنون آيا راهى وجود دارد كه من و همسرم دوباره زندگى مشترك خود را از سر بگيريم .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : آرى راهى هست و سپس آيات زير را تلاوت فرمود :
« ( اى رسول ما ) سخن آن زن را كه درباره شوهرش با تو به مجادله برخاسته و شكوهء او به خدا مىبرد را بىترديد خدا شنيد و گفتگوهاى شما را نيز مىشنود ، كه خدا ( به سخنان بندگان ) البته شنوا و ( به احوال ايشان ) بيناست ، آنان كه بر زنان خود ظهار كنند ( گويند تو بر من چون پشت مادرى ) ، آنها مادر حقيقى شوهران ( به مجرد اين گفته ) نخواهند شد ، بلكه مادر ايشان جز آنكه آنها را زاييده نيست و اين مردم ( به عادت زمان جاهليت ) سخن باطل و ناپسندى گويند و خدا را عفو و بخشايش بسيار است ، و آنان كه به زنان خود ظهار كنند ( آنها را به منزله مادر و محارم ديگر گفتند ) و آگاه از گفته خويش برگشتند ، پيش از تماس و مجامعت بردهاى آزاد كنند . به اين عمل پند و موعظه مىشويد ( تا ديگر به اين كار حرام اقدام نكنيد ) و خدا به تمام كردار شما آگاه است . پس هركه برده نيابد ، باز بايد پيش از جماع دو ماه پىدرپى روزه بگيرد و باز اگر نتواند بايد شصت مسكين را طعام دهد . اين ( حكم كفاره ) براى آن است كه شما به خدا و رسول ايمان ( كامل ) آوريد و اين حدود احكام الهى است و كافران را ( كه به خدا و احكامش نمىگروند ) عذاب دردناك ( دوزخ ) مهياست . » « 1 »
سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم از او پرسيد : آيا مىتوانى بندهاى را آزاد كنى ؟
اوس پاسخ داد : خدا گواه است كه توان آن را ندارم .
حضرت پرسيد : آيا مىتوانى روزه بگيرى ؟
گفت : خدا شاهد است توان روزه هم ندارم . اگر من در روز يك يا دو مرتبه غذا
هامش
( 1 ) . سوره مجادله ؛ آيات : 1 تا 4 .