[ تصوير ] مجسمه كوروش كه در قرن نوزدهم در حفريات استخر پيدا شده است ، اين مجسمه كه نمونه گرانبهايى از فن حجّارى قديم و يگانه نمونه هنر آسيايى است با زيباترين مجسمههاى يونانى برابرى مىكند و اكتشاف آن از نظر هنر و تاريخ اهميت فراوانى داشت .
همچنين از قول هرودت اضافه مىكند .
كوروش پادشاهى كريم و سخى و بسيار ملايم و مهربان بود . مانند ديگر پادشاهان به اندوختن مال حرص نداشت ، بلكه نسبت به كرم و عطا حريص بود ، ستمزدگان را از عدل و داد برخوردار مىساخت و هرچه را متضمن خير بيشتر بود ، دوست مىداشت .
و نيز از قول مورخ ديگرى به نام ذى نوفن مىنويسد : كوروش پادشاه عاقل و مهربان بود و بزرگى ملوك با فضايل حكما در او جمع بود ، همتى فائق و وجودى غالب داشت ، شعارش خدمت به انسانيت و خوى او بذل عدالت بود ، و تواضع و سماحت در وجود او جاى كبر و غرور را گرفته بود .
جالب اينجاست كه اين مورخان كه كوروش را اينچنين توصيف كردهاند از تاريخ نويسان بيگانه بودهاند نه از اقوام يا ابناء وطن او ، بلكه اهل يونان بودند و مىدانيم كه مردم يونان به نظر دوستى به كوروش نگاه نمىكردند ، زيرا با فتح ليديا بدست
قصص القرآن (قصه هاى قرآنى) (فارسى) — صفحة 358
مساهمون: محمد أحمد جاد المولى
ص٣٥٨