ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً
نازل شد ، رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله مرا احضار كرد و فرمود : يا على ! آيا يك دينار براى مكالمه و نجوا كافى است .
گفتم : يا رسول اللَّه ! يك دينار زياد است و كسى را توانايى اين مقدار نيست .
فرمود : چه مقدار براى اين كار كافى است ؟
گفتم : شعيرة . آن حضرت فرمود :
انّك لزهيد ؛
( تو خيلى زاهد هستى ) .
بلافاصله آيهء
أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ
نازل شد و حكم تكلّم با پرداخت صدقه را لغو كرد .
سپس على عليه السّلام فرمود : به سبب من به اين امت تخفيف داده شد . چنين آيهاى براى هيچ كسى قبل از من نازل نشد و براى هيچ كسى بعد از من هم نازل نخواهد شد . « 1 » ( 958 ) ليث از مجاهد نقل كرد ، على بن ابى طالب عليه السّلام فرمود :
در كتاب خدا ، آيهاى است كه احدى قبل از من به آن عمل نكرد و هيچ كسى بعد از من هم نمىتواند به آن عمل كند و آن آيه نجواست :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً
در آن هنگام از مال دنيا فقط يك دينار نقد داشتم ، آن را به ده درهم تبديل كردم هر گاه با رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله نجوا مىكردم يا پرسشى داشتم قبل از آن يك درهم در راه خدا صدقه مىدادم .
تا اين كه آيه كريمه نسخ شد ، در حالى كه هيچ كسى قبل از من به آن آيه شريفه عمل نكرد و نخواهد كرد . « 2 »
هامش
( 1 ) روايت 955 / شواهد التنزيل از روات ديگرى از على بن علقمه از على عليه السّلام نقل شد كه متن دو روايت يكى است ؛ همچنين يحيى حمّانى از اشجعى از سفيان ثورى همين روايت را نقل كرده است .
و همچنين روايت 957 / شواهد التنزيل از يحيى بن آدم از عبيد اللَّه بن اشجعى از سفيان بن سعيد ثورى از عثمان بن مغيره از سالم از على بن علقمه از على عليه السّلام با همين متن و الفاظ نقل شده است .
( 2 ) روايت 959 / شواهد التنزيل از روات ديگرى از طريق ليث از مجاهد از على عليه السّلام با همين الفاظ روايت شده است .
و روايت 960 / شواهد التنزيل هم از طريق ليث از مجاهد از على عليه السّلام نقل شد جز اين كه روايت مختصر و كوتاهتر نقل شده است .
و همچنين روايت 961 / شواهد التنزيل از طريق شريك از مجاهد نقل شده كه مختصر و ملخّص همين روايت است .