[ 45 ]
وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ ، وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
. ( انفال / 30 ) و ( ياد كن ) هنگامى را كه كافران در بارهء تو نيرنگ مىكردند تا تو را به بند كشند يا بكشند يا ( از مكّه ) اخراج كنند ، و نيرنگ مىزدند ، و خدا تدبير مىكرد ، و خدا بهترين تدبيركنندگان است .
( 283 ) ابن عباس در تفسير كلام خدا
وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا
. . . مىگويد : طائفهاى از قريش مكّه تصميم خطرناكى در باره مصطفى صلى اللَّه عليه و آله گرفتند . تا آن تصميم را در يك شب اجرا كنند . بعضى از آنان گفتند : محمد صلى اللَّه عليه و آله را بكشيم ؛ عدهاى گفتند : او را از شهر بيرون كنيم ؛ دستهاى ديگر گفتند : او را سخت مجازات كنيم .
خداوند خبير ، مصطفى صلى اللَّه عليه و آله را از نيّات پليد آنان مطّلع گردانيد .
آن شب مرتضى عليه السّلام در بستر مصطفى جاى گرفت ، تا فدايى برادرش شود .
محمد صلى اللَّه عليه و آله از شهر خارج شد و در غار پناه گرفت ، مشركين هم خانه را محاصره كرده ، سخت از آن مراقبت مىكردند تا مبادا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از آن خارج شود ؛ غافل از اين كه على عليه السّلام در خانه نبى صلى اللَّه عليه و آله آرميده است .
چون در سحرگاه آن شب على عليه السّلام را ديدند ، فهميدند ، فريب خوردهاند . پس پرسيدند : يا على ! رفيق و مصاحب تو كجاست ؟
على عليه السّلام فرمود : نمىدانم در كجاست .
آن جماعت مشرك به تعقيب رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شتافتند ، و ردّ پاى آن حضرت را تا پاى كوه دنبال كردند ، وقتى به دهانه غارى كه آن جا بود رسيدند ، بر در آن ، تار عنكبوت را بافته ديدند . گفتند اگر محمد صلى اللَّه عليه و آله داخل غار مىشد ، تار عنكبوت بايد از