لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ
. . . را قرائت مىكردم امّا نمىدانستم كه من از جمله مصاديق آن هستم . كه اهل فتنه و آشوب مىشوم .
( 272 ) سفيان از جويبر و او از ضحّاك بن مزاحم در باره آيه شريفهء
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
مىگويد : اين آيه براى اصحاب نبى صلى اللَّه عليه و آله نازل شد و خبر داد كه بعضى بعد از حيات رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فتنه ايجاد مىكنند و چنين هم كردند .
( 273 ) سدىّ از اصحابش نقل مىكند : آيهء
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً . . .
به اهل بدر كه در ركاب پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بودند توصيه مىكند ، گرد فتنه نچرخند ، امّا فتنه در جنگ جمل ظاهر شد كه همانا بعضى از اهل بدر جزء فتنهگران شدند و جنگ و خونريزى بر ضدّ على عليه السّلام به راه انداختند .
( 274 ) حسن بن دينار از حسن و او از زبير بن عوّام نقل مىكند كه زبير يك بار آيهء
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً . . .
تا آخر را در اثناى جنگ جمل قرائت كرد ، آن گاه گفت : نمىفهميديم اين كلام خدا براى ما فتنهگران آمده و ما را توصيه به خويشتن دارى كرده است ، تا اين كه در جنگ جمل و محاربه با على عليه السّلام فهميديم مورد خطاب كلام خداوند سبحان ما هستيم .
( 275 ) حسن مىگويد زبير بن عوّام گفت : ما همديگر را از فتنه بر حذر مىداشتيم ؛ امّا نمىدانستيم كدام يك از ما تخلّف مىكند و به دنبال فتنه مىرود . سپس آيه
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً . . .
را قرائت كرد .
بعضى از همراهانش گفتند : سبحان اللَّه ، پس تو را چه شد كه جنگ را آغاز مىكنى ! زبير گفت : واى بر شما ! ما به فتنه آگاهى و بصيرت داريم امّا صبر و شكيبايى نداريم .
( 276 ) شدّاد بن سعيد از غيلان بن جرير و او از مطرف نقل مىكند كه ، به زبير گفتم : يا ابا عبد اللَّه ! شما حقّ خليفه عثمان را تضييع كرديد تا كشته شد . و اكنون خون او را از على عليه السّلام مطالبه مىكنيد .
زبير گفت : ما در عهد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و ابو بكر و عمر آيه
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ
را