مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ » .
بيان نزول آيه گذشت .
در خبر ديگرى آمده است : چون در روز بدر دو لشگر صف كشيدند ابو جهل دستش را بلند كرد و گفت : خدايا هر كس از ما قطع رحم كرده و چيزى آورده كه ما آن را نمىشناسيم به او عذاب بده .
پس خداى تعالى اين آيه را نازل فرمود :
« سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ »
لِلْكافِرينَ
لام براى تبيين يا متعلّق به « واقع » است و اشاره به اين است كه كافر احتياجى به انتظار عذاب ندارد ، بلكه عذاب براى او واقع شده است .
لَيْسَ لَهُ دافِعٌ
چيزى كه عذاب را از آنان دفع نمايد وجود ندارد .
مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعارِجِ
لفظ « معراج » و « معرج » با فتحهى ميم و راء به معناى نردبان و پلّه است و اللّه تعالى با اضافهى اشراقىاش كه آن فعل اوست و هيچ وقت از آن خالى نيست معراج بندگان سالك خود مىباشد و او داراى معراجهايى به تعداد نفوس سالكين است .
بلكه به تعداد نفوس همهى خلايق است و نيز او داراى معراجهايى به تعداد انواع موجودات مىباشد .
پس او به وجهى معارج است و به وجهى صاحب معارج .
تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ
روح عبارت از ربّ نوع انسانى است كه از جميع ملائكههاى مقرّب بزرگتر است و او با هيچ يك از انبيا نبود ، فقط با نبىّ ما صلّى اللّه عليه و آله و اوصيا كامل او عليهم السّلام بود .
فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
مقصود اين است