مبدأ و نهايت است اصل آبهاست ، حال كه اين مطلب را دانستى تصوّر وجوه آيه بر تو آسان مىشود و چه خوب گفته است .
مولوى ( ره ) در بيان وجهى از وجوه آيه :
مقريى مىخواند از روى كتاب * ماؤكم غورا ز چشمه بندم آب
آب را در چشمه كه آرد دگر * جز من بىمثل و با فضل و خطر
فلسفىّ منطقىّ مستهان * مىگذشت از سوى مكتب آن زمان
چونكه بشنيد آيت او از ناپسند * گفت آريم آب را ما با كلند
شب به خفت و ديد او يك شير مرد * زد طپانچه هر دو چشمش كور كرد
گفت زين دو چشمه چشم اى شقى * با تبر نورى بيار از صادقى
روز بر جست و دو چشمش كور ديد * نور فائض از دو چشمش ناپديد