همسرش به او مىچسبيدند و مىگفتند : تو را به خدا سوگند مىدهيم كه نروى و ما را تنها نگذارى كه پس از تو ما ضايع مىشويم .
بعضى از آنان از اهل خانهاش اطاعت مىكرد و مىماند ، پس خداى تعالى آنان را از زنان و فرزندان بر حذر داشته و از اطاعت آنان نهى نمود .
و بعضى مىرفت و زن و فرزند را رها مىكرد و مىگفت : به خدا سوگند اگر الآن با من مهاجرت نكنيد سپس خداوند ما را در دار الهجره در يك جا جمع كند ديگر من به شما فايده و نفعى نخواهم رساند ، وقتى خداوند آنها را در يك جا جمع نمود امر كرد كه به آنان احسان و نيكى شود و فرمود :
« وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ
اموال و اولاد شما كه خداوند امر به حفظ آنها كرده است .
فِتْنَةٌ
امتحان ، يا فساد ، يا عذاب براى شماست .
وَ اللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
پاداش بزرگ نزد خدا براى كسى است كه طاعت خدا را بر محبّت اموال و اولاد ترجيح دهد ، يا براى كسى است كه اموال و اولاد را با امر و دستور خدا حفظ كرده و به آن دو توجّه نموده و مشقّت و سختى حفظ و نگهدارى و تربيت اولاد و نموّ اموال را به خاطر خداى تعالى تحمّل نموده است .
از امير المؤمنين عليه السّلام « 1 » آمده است : كسى از شما نگويد خدايا من به تو از فتنه پناه مىبرم ، چون كسى نيست مگر آنكه مشتمل بر فتنه باشد و ليكن هر كس مىخواهد از چيزى به خدا پناه ببرد از فتنههاى گمراه
هامش
( 1 ) تفسير جامع ج 7 ص 174 .